Dziwne obrazki Uketsu

"Dzieci nie rysują tego, co widzą, ale powstałe w ich wyobraźni wrażenia." 

Wszystko co o obrazkach jest creepy. Dlatego sobie sięgnęłam po tą dziwnie intrygującą pozycję.

I co?

E tam.

Początek oczywiście mega wciągający. Jest tu wszystko perfekcyjnie uknute, tajemniczo ukazane, kunsztownie poukładane, innowacyjnie przekazane, ale... nie ma emocji. Jakby forma przerosła treść - tak się dość często zdarza.

I nawet ten początkowy niepokój gdzieś w połowie znika.

I nie. Nie ma tu horroru.

To jest kryminał, podszyty thrillerkiem i dramatem, z przynętą, która nudzi się już od połowy książki, takie troszkę zagadki japońskiego Sherlocka, a właściwie wielu Sherlocków.

Już chyba bardziej emocjonujące były Tajemne rysunki.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU 

***

Ten przyprawiający o dreszcze bestsellerowy kryminał wziął Japonię szturmem – z przerażająco świeżym podejściem do zbrodni i horroru. Seria pozornie niewinnych obrazków wciąga czytelnika w niepokojącą sieć nierozwiązanych zagadek i zaburzonych osobowości.

Czy zdołasz poznać tajemnicę tych dziwnych dziewięciu obrazków?

Wrzucony na bloga rysunek ciężarnej kobiety z włosami rozwianymi na wietrze.

Obrazek z zamazanym na szaro mieszkaniem w bloku, sporządzony przez zaginione dziecko.

Szkic górskich zboczy, narysowany drżącą ręką przez znalezioną w górach ofiarę morderstwa…

Co każdy z nich miał do przekazania? Jaka prawda kryje się w dziewięciu obrazkach? Gdy poznacie rozwiązanie, wszystkie elementy układanki połączą się w jedną całość…

„Coś, czego jeszcze nie było. Cudownie makabryczna i wyjątkowo przebiegła książka. Pozornie niezwiązane ze sobą historie łączą się ze sobą w jeden zagmatwany węzeł, który Uketsu w mistrzowski sposób rozwiązuje przed czytelnikiem.” – G. T. Karber, autor bestsellera Murdle. 100 zagadek kryminalnych.

„Uketsu to prawdziwy innowator, mistrz cichego horroru.” – Janice Hallett, autorka bestsellera Zrzutka Haywardów

Uketsu - wiek, płeć, imię i nazwisko nieznane. W 2021 roku zadebiutował powieścią "Dziwny dom".

EMMA Jean Reno

Ta powieść przypomniała mi dlaczego nie czytam tego rodzaju powieści.

Bo nie ma w nich większych emocji, jest tylko jakaś tam akcja, jest klimacik taki troszkę zarysowany, nie ma specjalnej głębi - no ale to jest swojego rodzaju rozrywka na takim samym poziomie, co filmy akcji.

Tu na plus jest gdzieś tam tajemniczo uwypuklony pewien talencik głównej bochaterki, o którym nie za wiele się dowiadujemy, a który jest z półeczki mistery, którą lubię, a który sprawia, że czyta się to troszkę bardziej ekscytująco. To coś na zasadzie, gdyby Tom Cruise w Mission Impossible umiał czytać w myślach.

Wisienka 😎

Zapowiada się seria, do której może zajrzę, z racji tego, że bardzo szybko się to czytało, choć bez głębszych emocji.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

"EMMA" - Jean Reno, ikona francuskiego i międzynarodowego kina, gwiazda „Wielkiego Błękitu”, „Leona zawodowca” i „Nikity”, debiutuje thrillerem szpiegowskim!

Emma, dobiegająca trzydziestki masażystka pracująca w ośrodku talasoterapii w Bretanii, wciąż nie może pogodzić się z utratą matki. Nic nie wskazuje na to, że w jej spokojnym życiu wkrótce dojdzie do trzęsienia ziemi. Tymczasem Sułtanat Omanu zatrudnia ją do przeszkolenia personelu w centrum odnowy biologicznej. W luksusowym obiekcie, na czele którego stoi pełen charyzmy syn wpływowego omańskiego ministra, Emma zostaje uwikłana w międzynarodowy spisek i wkrótce w pościg za nią ruszają rządowi agenci z Maskatu.

W obliczu czyhających pułapek i niebezpieczeństw Emma odkrywa w sobie siłę i umiejętności, o których istnieniu nie miała pojęcia i które czynią z niej idealną kandydatkę do francuskich tajnych służb. I wygląda na to, że wyzwań jej nie zabraknie…

Jean Reno przyznaje w wywiadach, że już od dawna marzył o napisaniu powieści sensacyjnej o młodej kobiecie, która trafia do bezwzględnego świata szpiegów. O debiutanckiej książce, którą zadedykował żonie i dzieciom, mówi:

„Zawsze uwielbiałem romantyczne historie, których bohaterowie są ludźmi z krwi i kości. Mam nadzieję, że ta powieść spodoba się czytelnikom, i że wielu z nich będzie czerpać inspirację z tytułowej Emmy”.

I dodaje, że to nie ostatnie nasze spotkanie z tytułową bohaterką!

Niesamowita dawka adrenaliny. Ciarki gwarantowane. Jesteśmy świadkami narodzin bardzo ciekawej bohaterki. To powieść o dziedzictwie, które ze sobą nosimy. O błędach, które popełniamy, i o tym, jaką naukę możemy z nich wyciągnąć.

France Info

Cykl: Emma [Reno] (tom 1)

Wyrocznia Thomas Olde Heuvelt

"Tylko ofiara uchroni nas od zguby, lecz by tak się stało, wielu będzie musiało się poświęcić. Idźcie i ofiarujcie; idźcie i ofiarujcie hojnie."

Ten autor ma szczególną umiejętność /tak jak King/ rozpoczynania powieści od takiego zdania, że człowiek wpada głęboko pod wodę i nie zdąży nabrać powietrza, a już tonie w treści.

Tak było z powieścią tego autora Echo i tak było z pierwszym akapitem tej powieści, która potem jednak przeradza się bardziej w fantastyczną sensację, choć swym pomysłem bardzo się wybija.

To takie troszkę morskie Stranger Things.

Są momenty naprawdę straszne, są momenty naprawdę fantastyczne, są momenty dramatyczne - ta powieść to taki kogelmogel wszystkiego. Ja oczywiście życzyłabym sobie tu więcej horroru, przez wzgląda na tematykę /choć pewne powroty rodzinne były naprawdę creepy/. Za dużo troszkę sensacji, za dużo agentury, za mało strasznej grozy i czystego horroru. Szkoda, bo autor ma duży talent, jeśli chodzi o opisywanie i wymyślanie naprawdę creepy scenek. Zabrakło troszkę klimatu bardziej mrocznej grozy, oddającej podium pradawnej fantasy, w zestawieniu z ciemną stroną człowieczeństwa i brutalnością.

Nie, to jest bajeczka. 

I choć czytało się to fantazyjnie przyjemnie do samego końca, to jednak na podium nadal pozostaje przerewelacyjne Echo!

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Międzynarodowa intryga. Młodzieńcza miłość. Starożytne tajemnice. Wizja zagłady.

I czysta, mrożąca krew w żyłach groza.

W mglisty zimowy poranek, na pustym o tej porze roku polu tulipanów na obrzeżach rodzinnego miasta, trzynastoletni Luca Wolf i jego koleżanka Emma Reich odkrywają XVIII-wieczny żaglowiec. Na pierwszy rzut oka widać, że okręt, na którego burcie widnieje nazwa Wyrocznia, jest mocno sfatygowany, jakby fale wyrzuciły go na brzeg po setkach lat dryfowania. Znalezisko wydaje się nierzeczywiste, właz do ładowni jest jednak otwarty i Emma nie może się oprzeć pokusie wejścia na pokład i zbadania statku.

Gdy bije pokładowy dzwon, Emma znika w jego wnętrzu na zawsze. To samo dzieje się z kilkorgiem ich przyjaciół, ojcem Luki oraz policjantami, którzy wyruszają z ekspedycją poszukiwawczą w głąb okrętu. Kiedy bez wieści przepada jedenaście osób, śledztwo rozpoczyna tajna agencja rządowa. Wygląda na to, że międzynarodowe służby specjalne stanęły właśnie w obliczu najbardziej złowieszczej sprawy swoich czasów.

Na miejsce zostaje sprowadzony Robert Grim, emerytowany specjalista od okultyzmu, który ustala ponad wszelką wątpliwość, że Wyrocznia jest zwiastunem wieszczonej od dawien dawna zagłady – mrocznej siły uśpionej dotąd w głębinach morza. Już wkrótce Luca odkrywa, że jest łącznikiem w starciu między starożytnymi siłami…

Autor bestsellerowych powieści grozy „Echo” i „Hex” Thomas Olde Heuvelt powraca z nowym horrorem, w którym z mroków przeszłości wyłaniają się starożytne siły zdolne na zawsze odmienić nasz świat.

Rzeka odchodzących dusz Liz Moore

"... oni nie chcą zostać ocaleni. Woleliby usunąć się na ziemię, by ich pochłonęła. Nie chcą się budzić. Patrzą z nienawiścią na tych, którzy przywracają ich do życia."

Klimatem tej powieści się przesiąka. Od razu kojarzy się z powieściami Dennisa Lehane, Tany French albo serialem Dochodzenie - kto lubi i zna, będzie wiedział, co to za klimacik właśnie.

Bardzo dobra, głęboka, zapadająca w pamięć i emocje powieść, ze stonowaną narracją na poziomie i krótkimi rozdziałami, co kolejnym razem okazuje się dobrym pomysłem. Wielowątkowość, utrzymana w głównym nurcie, wtedyiteraz - bardzo lubię ten zabieg, świetnie nakreślone postaci, zero sztuczności i żenady, autentyczność, realizm i dramaturgia. Przekonująco i życiowo.

Idealny scenariusz do dobrego filmu, klatki przeskakują przed oczami ze strony na stronę.

Polecam, bardzo dobre zaskoczenie.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Wytrop seryjnego mordercę, podążając ulicami Kensington, gdzie niemal na każdej rodzinie piętno odcisnęły narkotyki.

Mickey i Kacey – nierozłączne siostry. Troszczyły się o siebie nawzajem, odkąd ich matka przedawkowała. Ale to było kiedyś. Teraz dzieli je pięć lat milczenia i Kensington Avenue. Policjantka Mickey patroluje tę ulicę. Uzależniona Kacey prostytuuje się, żeby zarobić na narkotyki.

W pogrążonej w kryzysie opioidowym Filadelfii giną młode kobiety. Media i policja nie interesują się ich losem – bo to tylko narkomanki. Jednak Mickey zauważa, że pierwsza z ofiar została zamordowana.

I paraliżuje ją strach.

Jej siostry nikt nie widział od ponad miesiąca.

Jej siostra może być następna.

Mickey – wbrew swoim przełożonym i ryzykując karierą – zaczyna działać.

Czy ustali, kim jest morderca, zanim dla Kacey będzie za późno?

Liz Moore, autorka bestsellerowych i wielokrotnie nagradzanych thrillerów, stworzyła poruszającą, wielowątkową kryminalną opowieść.

Żywy beton Michał Głowacz

"Ale przecież istnieje i jestem tego istnienia świadoma. I jak każda taka istota, boję się permanentnego nieistnienia. Nawet jeżeli w moim przypadku odmawiasz nazwania tego fenomenu śmiercią, ja nadal jestem przerażona, bo nie potrafię go pojąć."

Przypadkowo wpadła mi w ręce ta opowieść, zupełnie niezaplanowana.

I co się okazało?

Że jest to rewelacyjne wymyślone Universum. Kojarzyło mi się koncepcją opowieści w innym świecie z Łowcą Androidów i moimi prześwietnymi Zmieniakami - opowieść, której tło stanowi osobną opowieść.

Uczciwa, soczysta powieść, składająca się z kilku zwrotów akcji. Fakt, jest troszkę przegadana, ale to chyba z troski o szczegóły. Mi to zbytnio nie przeszkadzało - można było sobie poczytać o paru naprawdę ciekawych koncepcjach tego, na ile sposobów ludzie potrafią zburzyć i zniszczyć to, co piękne.

Życie.

Bardzo mi się podobał pomysł - beton walczący z naturą: sztuczny twór przegrywający walkę z Lasem, a pośród tej walki różne nacje i gatunki: ludzie, Sylvanie, Podziemie, androidy i ona - łowczyni nagród, która znajdzie każdą osobę MOST WANTED.

Druga część, o ile można tak to nazwać, zdecydowanie najlepsza dla mnie- mniej betonu, więcej Lasu, jak w Zaczarowanym Borze z Hobbita: "Las, w którym można się schronić, gdyby betonowa masa znów zerwie się do obłąkańczego, niszczycielskiego pędu."

Jestem fanką Gałązki💓

A na koniec? 

Zachciało mi się powtórzyć seansik Terminatora 😎 - i to w wersji reżyserskiej.

POLECAM.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Witaj w świecie, gdzie technologia i natura toczą nieustającą walkę o dominację. Lulu, twarda i niezłomna detektywka, przemierza futurystyczne miasto, w którym żywy beton chroni mieszkańców przed sztuczną inteligencją. Zmieniające się krajobrazy – od neonowych ulic metropolii po nieprzewidywalne, dzikie tereny – są pełne tajemnic i niebezpieczeństw.

Gdy zlecenie odnalezienia zaginionej osoby trafia na jej biurko, Lulu wkracza w mroczny labirynt intryg, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje. W tej dynamicznej opowieści o lojalności, walce o przetrwanie i moralnych dylematach, granica między człowiekiem a maszyną coraz bardziej się zaciera.

Przygotuj się na podróż przez miasto, gdzie natura powoli odzyskuje to, co jej, a technologia nie cofnie się przed niczym, by zachować swoją władzę. Czy Lulu zdoła rozwikłać zagadkę, zanim będzie za późno? Odkryj niesamowity świat, w którym niebezpieczeństwo czai się na każdym kroku, a przygoda dopiero się zaczyna.

Początkujący złoczyńca John Scalzi

"To było dość surrealistyczne."

Jak to powiedział główny bohater, rozmawiając z delfinami...

Przyznaję mu rację w 100% 😅

Podsumowując, bawiąc się w mini-recenzję?

To był taki koci James Bond, ale koty nie grały tu pierwszych skrzypiec. Były tłem. 

Bardzo specyficznym tłem.

Bardzo lubię czytać historie powstałe w głowie tegoż autora, gdyż są one gwarancją przede wszystkim niestandardowych pomysłów i świetnej zabawy, błyskotliwych i zabawnych dialogów, a także gładkiej akcji. I choć nadal moim nr 1 jest Wojna Starego Człowieka, to tu też, pomimo tak niezupełnie mojej tematyki, świetnie się to czytało!

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

W świecie, gdzie człowiek człowiekowi wilkiem, warto być… kotem.

Charlie nie jest żadnym superbohaterem. Można by powiedzieć, ze jest całkiem zwyczajnym gościem, ale tak naprawdę plasuje się w najniższych granicach średniej. Jest rozwodnikiem, mieszka z kotem w domu, który jego rodzeństwo usilnie stara się sprzedać. Pracuje dorywczo jako nauczyciel i marzy tylko o tym, by otworzyć pub w centrum miasta. O ile jakikolwiek bank udzieli mu na to kredytu, na co nieszczególnie się zanosi.

Nieoczekiwany spadek po zmarłym wuju wydaje się istnym błogosławieństwem i rozwiązaniem wszystkich problemów. I tu całkowita racja. Wydaje się. Charlie nie doczytał najwyraźniej aneksu małym druczkiem i razem ze spadkiem przyjął...imperium złoczyńców. Jasne, wraz z kryjówką na wulkanicznej wyspie, superlaserami i wypasionymi jamami z lawą. Ale też z całą rzeszą wrogów i to nie tak staroświeckich jak jego poczciwy wujek-złoczyńca. Jego rywale są bogatymi, bezdusznymi drapieżnikami wspieranymi przez międzynarodowe korporacje i organizacje lubujące się w inwestycjach wysokiego ryzyka.

Na barki Charliego spada więc ciężar, zapoczątkowanej przez wujka wojny, wypowiedzianej niegdyś lidze superzłoczyńców. Na szczęście z bandą zrzeszonych acz kłopotliwych delfinów, nadludzko inteligentnymi i gadatliwymi kotami szpiegowskimi oraz innymi przerażającymi popleczniczkami u boku, schodzenie na złą drogę, wydaje się całkiem… dobre.

Diabeł zabierze was do domu Gabino Iglesias

"Bo wiecie, Bóg może czasem być waszym drugim pilotem, ale to diabeł zabierze was do domu."

Nie wiem, dlaczego są takie niskie oceny?

Ta powieść ma to coś, co nie pozwala o niej zapomnieć, kiedy tylko się ją odkłada.

Często piszę o duszy, ale to prawda - niektóre opowieści mają charakter i duszę właśnie. Opowieści, które chcą, żeby o nich myśleć. Hipnotyzują i wkradają się do wyobraźni na dłużej.

Zapamiętuje się je chcąc czy nie chcąc na bardzo długo.

Narracja jest tu idealnie dopasowana do treści i samego charakteru tej historii. Świetne podskórne fragmenty. Realizm, który zostaje nagle zburzony  jednozdaniową metafizyką i grozą. Kocham takie zabiegi od dawna (King jest w tym mistrzem), ale tu też to się super udaje autorowi. 

Rewelacyjne teksty. 

"Kiedy człowiek zagląda w lufę pistoletu, nagle męstwo staje się zamkiem z piasku wybudowanym zbyt blisko linii przypływu."

Rześka akcja przeplatana dojrzałymi przemyśleniami i naprawdę starą czarną magią oraz prawdziwą wiarą! Religia i kartele - nie ma silniejszego powiązania.

Inteligentna. Dojrzała. Surowa. Obdarta ze złudzeń. 

"Normalnemu człowiekowi nie mieści się w głowie, że miałby dopuścić się zbrodni, a co dopiero kogoś zabić. Inaczej jest z ludźmi, którzy są martwi w środku."

Rzeczywista. Pokazująca, jak można SKUTECZNIE walczyć z rasizmem (jedna z moich ulubionych scen🙈🙉🙊).

I super opowiedziana! Tu wszystko jest idealne i składa się w fascynującą całość!

Rewelacyjnie zarysowane postaci (mój faworyt to Juanca i wolę się nie zastanawiać, dlaczego... \"Coś zmieniło się w jego twarzy, subtelne stężenie rysów zdradzało przemieszczające się pod powierzchnią tektoniczne płyty nienawiści" \ oraz oczywiście don Vazquez). Generalnie to doskonały materiał na naprawdę straszny nadprzyrodzony film z pogranicza czarnej i bałej magii! 

Jestem pod dużym wrażeniem! Może to dlatego, że tak mało jest powieści o takiej tematyce... to troszkę tak jak w powieści Harry Angel, połączonej z filmami Wąż i tęcza i Siciario.

Okładka WYMIATA szczegółami!

MOJA OCENA: 9/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Ojciec. Mąż. Płatny zabójca.

Stracił wszystko. Zabije, żeby wszystko odzyskać.

To nigdy nie była praca jak każda inna. Mario został płatnym zabójcą, bo tylko w ten sposób mógł spłacić rachunki za leczenie ciężko chorej córeczki.

A potem dostał propozycję: ostatnia robota, po której albo na zawsze wygrzebie się z biedy, albo skończy z kulą w głowie. Człowiek imieniem Juanca chce okraść kartel narkotykowy na dwa miliony dolarów i potrzebuje pomocy.

Razem rozpoczynają podróż do świata podziemnego, w którym niewyobrażalne potworności są na porządku dziennym. Mario nie ma nic do stracenia, ale diabeł już na niego czeka.

Mistrz zagadek Danielle Trussoni

"Miałem nadzieję, że mogę posiąść wiedzę, która nie była dla mnie przeznaczona. Chciałem wierzyć w tajemnice, więc uchyliłem zasłonę między tym, co ludzkie, a tym, co boskie i spojrzałem prosto w oczy Boga. Na tym polega natura zagadki: aby na przemian zadawać ból i sprawiać rozkosz."

Nie wiem, dlaczego są takie słabe oceny tej powieści.

Mi się bardzo podobała koncepcja odważna, w której autor nie bał się użyć konwencji horroru - bo zazwyczaj bywa tak, że zapowiada się jak horror, a kończy się jak zawsze.

Tu tak nie było.

W założeniu miał to być thriller, a wyszedl bardzo klimatyczny horror w stylu Dziewiatych wrót, troszkę jak Skrzynia Dybuka, troszkę jak Anioły i demony.

"Tu się dzieje coś dziwnego. Coś, czego nie umiem wytłumaczyć [...] Tak jakbym była blisko czegoś potężniejszego ode mnie. Czegoś groźnego."

Bardzo fajnie wyszedł też manewr opowieści w opowieści w opowieści - im starsza opowieść, tym lepsza /historia powstania lalki Violaine rewelacyjna!/

Pominę już te końcowe dywagacje na temat istoty Boga - każdy ma własne wyobrażenia i własną wiarę, 

[" wierzył, że Naszym zadaniem tutaj jest nauczyć się widzieć, naprawdę widzieć piękno stworzenia i zrozumieć, że głównym celem istnienia nie jest zdobywanie osiągnięć ani komfortu, ani nawet budowanie ludzkich więzi, ale powrót do źródła wszystkiego: nieskończonego punktu światła, który jest Bogiem."],

jednakże całość, szczególnie historia kolekcji legendarnego francuskiego wytwórcy porcelanowych lalek Gastona LaMorriette /i jej perełki na torcie - przerażającej Violaine - stworzonej na obraz i podobieństwo jego ukochanej zmarłej tragicznie pięcioletniej córki/ zrobiła na mnie spore wrażenie i fajnie działała na wyobraźnię, zaskakująco fajnie.

"Zjawiska nadnaturalne, szczególnie związane z niezwykle pięknym przedmiotem, stanowią nieodpartą pokusę dla pewnego rodzaju ludzi."

Bardzo dobrze się tyo czytało i powiem szczerze, że gdyby nie troszkę mdława postać głównego bohatera, który właściwie jest tam tylko wydmuszką, ocena byłaby dużo wyższa - polecam: opowieść z charakterem, duszą i klimatem!

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Autorka bestsellerowej "Angelologii" powraca z nowym tytułem.

"Mistrz zagadek" to thriller psychologiczny, reklamowany jako połączenie "Kodu Da Vinci" oraz "Cichego pacjenta".

Hasło przewodnie powieści brzmi: Cały świat jest łamigłówką.

Dwudziestoośmioletni Mike Brink, uznany, genialny twórca łamigłówek, wskutek urazu zyskuje cechy sawanta. Ma umysłowe supermoce, dostrzega wzorce, błyskawicznie rozwiązuje równania. Zarazem jednak nie jest w stanie w pełni budować relacji społecznych, czuje się samotny. Próbuje więc uczynić ze swojego niespodziewanego talentu przepustkę do świata innych ludzi.

Jess Price została skazana na 30 lat pozbawienia wolności za morderstwo. Przebywa w więzieniu już od pięciu lat i dotychczas nie odezwała się ani słowem. Gdy rysuje zdumiewającą łamigłówkę, jej psychiatra wierzy, że wyjaśni to zbrodnię, którą popełniła, i prosi Mike’a, aby spotkał się z Jess w więzieniu. To, co rodzi się z pragnienia rozwiązania zagadki, zmienia się w obsesję na punkcie jej twórczyni. Jess ujawnia, że milczy, ponieważ czuje się zagrożona, a Mike stawia sobie za punkt honoru rozwiązać zagadkę i dowiedzieć się prawdy.

Cykl: Puzzle (tom 1)

Miasto pod jednym dachem Iris Yamashita

Ocena głównie przez wzgląd na oryginalny świetny klimat, mega przypominaĵacy serial Morderstwo na końcu świata i troszkę Przystanek Alaska /jest nawet Pani z Łosiem, odgrywająca niebagatelną rolę/.

Ambitnie napisana, szybka akcja, przyjemnie się czyta i choć po takiej scenerii spodziewałam się więcej mroku, mniej kryminału, to i tak było nieźle.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Przygotuj się na niezapomnianą podróż w mroczne zakamarki ludzkiej psychiki, gdzie każdy sekret może być ostatnim aktem makabrycznej opowieści.

Point Mettier - malutkie miasteczko na Alasce. Zimą niemal odcięte od świata. Dotrzeć do niego można tylko przez tunel przecinający ośnieżone góry. Miejscowość skrywa mroczne sekrety, które wkrótce ujrzą światło dzienne.

Podczas spokojnego wieczoru grupa nastolatków natrafia w zatoce na makabryczne znalezisko – oderwaną dłoń i stopę wyrzucone przez fale na brzeg morza. To tylko początek szokujących wydarzeń, które wstrząsną Point Mettier. Detektyw Cara Kennedy i miejscowy policjant Joe Barkowski ruszają tropem morderstwa w dziwnej miejscowości, gdzie wszyscy mieszkają w jednym, klaustrofobicznym wieżowcu. Zagadka robi się coraz bardziej intrygująca, a sytuacja komplikuje, gdy śnieżyca zasypuje jedyną drogę dojazdową. Co ukrywają mieszkańcy Point Mettier, równie tajemniczy i nieprzeniknieni jak otaczający ich mroźny krajobraz? Czy detektyw Kennedy będzie w stanie rozwikłać zagadkę, nim stanie się coś strasznego?

Dzieci nocy Dan Simmons

"Kochałem gwiazdy zbyt mocno, by kiedykolwiek bać się nocy".

Nietypowa to opowiastka o wampirach.

Choć wiało chwilami grozą (która zapowiadała klimaciki, jakie bym bardzo polubiła - szczególnie snucia samego Vlada), to jest to historia bardziej w stylu Mission Impossible in Rumunia, dużo akcji i sensacji. O wiele bardziej jednak podobała mi się Trupia otucha, jednak trzeba przyznać, że Simmons potrafi stworzyć atmosferę, bardzo dobrze się czytało tą opowieść. Świetnie zarysowana ledwie postać Draculi, ale emanująca spokojnym, nienachalnym, intuicyjnym autorytetem i... zagrożeniem. Szkoda tylko, że właśnie tylko zarysowana. 

Jeśli ktoś się nastawia na horror, niech tego nie robi.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

NIEDOSTĘPNE 

***

Wprowadzone w 1966 roku przez Nicolae Ceauşescu drakońskie przepisy kontroli urodzin spowodowały, że ponad sześćset tysięcy rumuńskich dzieci trafiło do olbrzymich magazynów udających sierocińce. Prawie nigdy nie wyjmowano ich z łóżeczek i osobliwych klatek, nie trzymano na rękach i nie okazywano miłości, a pielęgniarki podawały im zastrzyki z krwią dorosłych, co miało dodać im sił. Wykorzystywaną do tego „dorosłą krew” kupowano w Bukareszcie i innych większych miastach Rumunii, dawcami zaś byli głównie zarażeni wirusem HIV narkomani, prostytutki i inni ludzie żyjący na ulicach. Tym samym pielęgniarki w „magazynach śmierci” wstrzykiwały dzieciom między innymi wirus powodujący zapalenie wątroby typu B!

Krótko po obaleniu dyktatury Kate Neuman, amerykańska hematolog, przyjeżdża do Bukaresztu, by w ramach wolontariatu – mimo braku podstawowych leków i dostępu do nowoczesnej aparatury – ratować życie sierot. Jedno z powierzonych jej niemowląt wykazuje niezwykłe cechy. Chłopiec cierpi na chorobę autoimmunologiczną, ale po transfuzji błyskawicznie wraca do zdrowia. Według Kate jego układ odpornościowy może być kluczem do wynalezienia leków na AIDS i raka, postanawia więc adoptować malca i zabrać go do Stanów. Nie wie jednak, że względem Joshuy plany ma też pradawna Rodzina Vlada Ţepeşa, znanego światu jako Vlad Dracula. Agenci Rodziny wykradają dziecko z domu w górach Kolorado, a Kate z ojcem Mikiem O’Rourke, zaprzyjaźnionym duchownym, wraca do Rumunii, by je odzyskać. Rozpoczyna się walka z siłami zła rodem z najstarszych ludzkich koszmarów.

Dan Simmons („Terror”, „Abominacja”, „Pieśń bogini Kali”),współczesny mistrz literatury grozy, na nowo opowiedział w „Dzieciach nocy” mit o wampirach i ich legendarnym przywódcy Draculi.

AUTOR

Nigdy cię tu nie było/You Were Never Really Here film 2022

Są aktorzy, którzy już samym swoim udziałem w filmie gwarantują doskonałą rozrywkę.

Tak było w tym przypadku.

Jak zawsze zresztą.

Już pomijając oczywiste oczywistości, jak (świetliste spojrzenie...? Nieee... o tym nie będę pisała) geniusz wcielania się w każdą rolę, jaka jest mu podstawiana pod nos - Joaquin jest MISTRZEM.

W tej ekranizacji (nie napalać się proszę, powieść nie została wydaja w Polsce...) także jest  MISTRZEM. Mistrzem dramatu i traumy, wrażliwości i zwierzęcości, ale tylko w słusznej sprawie. 

Jego zaangażowanie i kreacja, na granicy monolgu, wymiata i hipnotyzuje, kolejny raz. I nawet nie przeszkadzało mi tu zupełnie ślimacze tempo akcji, bo można dzięki temu prawie w slow motion podziwiać Joego - bliźniacze wcielenie Leona Zawodowca.

A kto nie kocha Leona?;-)

P.S. Scena: dwóch zabójców leżących w kuchni - blowmind...

Nie powiem nic o innych aktorach, bo ich nie zauważyłam.

MOJA OCENA: 8/10

ZOBACZ TRAILER!

TU

***

Były agent do zadań specjalnych podejmuje się odnalezienia zaginionej nastolatki.

TRAILER

AUTOR

KIMI film (2022)

Nic specjalnego, ale można sobie całkiem przyjemnie obejrzeć, choć szału zbytniego nie ma.

Nic innego nie przychodzi mi do głowy, jak stwierdzenie - zwykłe kino.

Podczas pandemii COVID-19 w Seattle pracownica techniczna, cierpiąca na agorafobię, odkrywa dowody brutalnego przestępstwa podczas przeglądania strumienia danych i napotyka na opór i biurokrację, gdy próbuje zgłosić to swojej firmie. Musi stawić czoła swojemu największemu lękowi, wychodząc z mieszkania na ulice, aby się uratować i poszukać pomocy.

Platforma HBO MAX

MOJA OCENA: 6/10

ZOBACZ TRAILER!

TU

***

Pracownica techniczna cierpiąca na  agorafobię odkrywa dowody brutalnego przestępstwa. Próbuje to zgłosić, ale zderza się z biurokracją, co zmusi ją do zrobienia tego, czego najbardziej się obawia.

Billy Summers Stephen King

"Myślę, że każdy ma w sobie jakąś taką podłość, która z czasem wychodzi na wierzch jak krew albo ropa." 

No są opowieści, do których trzeba mieć nastrój.

Billy Summers.

Powieść odłożona przez ze mnie za pierwszym razem, gdzieś około strony 120 (pomimo mojego uwielbienia pióra Mistrza K.). Byłam ciutkę rozczarowana, ale przede wszystkim znudzona, bo jak zwykle oczekiwałam czegoś bardziej kingowego, a dostałam coś w stylu Pana Mercedesa. I choć lubię kingowskie flakizolejem, to tu pomachałam białą flagą...

Za szybko.

Po długim czasie (i wykasowanych z czytnika za jednym zamachem około 7 pseudo powieści...) postanowiłam wziąć się za pewniaka i wczytać się - tym razem z sercem.

I poszło za jednym podejściem.

Powieść w powieści - to, co było tak rewelacyjne w Historii Lisey (też trudnej, ale posiadającej w swojej treści prawdziwy skarb, w postaci mini opowieści, która poruszała mega emocje!) znalazłam i tu.

Opowieść w opowieści - nie ukrywam, że to ta pomniejsza bardziej mnie wkręciła, bo była typowo kingowata i też mega wzruszająca i emocjonalna, czytała się sama, jednym tchem, choć dotyczyła też wojny, a tego rodzaju historii unikam.

"...na uczucia nic nie poradzisz. Są jak oddech, same w ciebie wstępują, same z ciebie wychodzą."

Sama historia teraźniejszego Billa spadła na dalszy plan.

Do czasu.

I choć całość jest jednak utrzymana w stylu gangsterskiego "dobrego zabójcy", bardzo podobna klimatem do Mercedesa, to jednak cieszę się, że były momenty kingowate, które kocham, choć tak krótkie, ale zapadające w pamięć, dzięki którym wyobraźnia zaczyna pulsować myślą: Co by było dalej...?

"W tym pokoju jest magia. Billy nią oddycha."

A ja razem z nim. A ja nim.

P.S. I oczywiście znalazła się też dobra rada dla wszystkich recenzentów świata:

"Kiedy będę ciekaw twojego zdania, powiem ci, jakie ma być."

POLECAM!

MOJA OCENA: 9/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Najnowsza książka mistrza gatunku.

Billy Summers jest najlepszy w swoim fachu. Eliminuje ludzi, ale tylko tych naprawdę złych. Był snajperem w Iraku, więc zna się na rzeczy i zawsze strzela celnie. Tym razem przyjmuje ostatnie zlecenie. Czas w końcu na zasłużoną emeryturę.

Niestety, coś idzie nie tak… A nawet wszystko.

AUDIOBOOK

***

AUTOR

JEŹDŹCY SPRAWIEDLIWOŚCI (Retfærdighedens ryttere) film

No że tak napiszę - tego się nie da odzobaczyć i odsłuchać ;-)

Przerewelacyjny film, słodko - gorzki, dramatycznie - zabawny, ciarkowo- lajtowy. 

Wszystko w jednym, z fantastyczną rolą Mikkelsena jako badassa (niektóre sceny są serio z dużym efektem WOW!) , ale jeszcze bardziej fantastyczną kreacją Larsa Brygmann'a (Lennarta)!!!

Świetny temat teorii prawdopodobieństwa, dramatu rodzinnego, przyjaźni (?) oraz komedii pomyłek.

Fanom nieoczywistego humoru i jeszcze mniej oczywistych wrażeń.

MOJA OCENA: 8/10

ZOBACZ TRAILER

TU 

***

Markus wraca z misji wojskowej, by zająć się córką Mathilde, po tym, jak jego żona ginie w katastrofie kolejowej. Wszystko wskazuje na zwykły wypadek, do czasu... kiedy do jego drzwi puka Otto – ocalały z wypadku matematyk.

Ballada o koszmarze Patrycja Giesecke

Zdecydowanie lepsza była przerewelacyjna antologia Strefa koszmaru, ale jej to chyba już mało co dorówna - poprzeczka została podniesiona pod niebiosa. 

Jednakże miłośnikom thrillerów mystery, z delikatną domieszką istot nie z tego świata, polecam, choć ja wolę mocniejsze uderzenie. Solidna i soczysta opowieść z klimatem dreszczyku, ale też dużą dawką kryminalnych emocji, gdzie do końca nie wiadomo, kto kim jest i kto kim się wydaje...

Okładeczka malinka!

Polecam.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ CAŁOSĆ ZA DARMO!

TU

***

Teraźniejszość i świat. Niby wiemy, jak wygląda. Wysokie budynki ze szkła, szybkie auta, zatracenie się w materii. Zapominamy jednak o tym, że prócz nas, są tutaj też oni. Nasze rzeczywistości się przenikają, choć druga strona dla wielu z nas jest niewidoczna. Nie potrafimy jej dostrzec zbyt pochłonięci utratą samych siebie, swej wiary, prawdziwej natury.

Tak samo było z Nicklasem, młodym prawnikiem nieumiejącym ruszyć do przodu. Jego życie zatrzymało się w dniu tragedii, która spotkała jego ukochaną, a czara goryczy i żalu przepełniała się w nim każdego dnia, nieodwracalnie prowadząc go nad przepaść. Nic nie potrafiło go ucieszyć bądź zainteresować. Przez lata był ślepy na świat, aż pewnego listopadowego dnia, zauważył Ją - stojącą w strugach deszczu.


AUTOR

Nocny powrót Sebastian Fitzek

Bzdura goniła bzdurę, jak dla mnie, w tej opowieści. Rozumem fajny i intrygujący pomysł, ale tu? 

Ledwie dobrnęłam do końca...

Nawkładanych tyle różnych nietypowych teorii, takie rozwiązania, że naprawdę wyszedł z tego słaby cyrk. Nadmuchane, pełne pseudo wiejącymi grozą niedopowiedzeniami na końcówkach rozdziałów, sztuczne.

Nie.

Ja nie polecam, choć lubię twórczość tego pana.

Ocena za mega rozczarowanie...

MOJA OCENA: 4/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

NAJNOWSZY I NAJLEPSZY BESTSELLER NR 1 MISTRZA!

KSIĄŻKA ROKU 2020 „SPIEGLA"!

Rekord na 1 miejscu list bestsellerów – 11 tygodni!

MISTRZ THRILLERA PSYCHOLOGICZNEGO PRZEKRACZA GRANICE WYOBRAŹNI I WCIĄGA NAS W OTCHŁAŃ ROZPACZY.

Gdy ktoś poznaje datę swojej śmierci, to tak jakby już zaczął umierać...

Nocny Powrót – specjalna linia stworzona dla kobiet, które wracają nocą do domu. I boją się. Głos w telefonie ma im towarzyszyć, uspokajać, a w razie najgorszego wezwać pomoc. Do tej pory najgorsze nigdy się jeszcze nie zdarzyło...

Sobota, godzina 22, Nocny Powrót.

Jules Tannberg odbiera swoje pierwsze zgłoszenie. Dzwoni młoda kobieta. Jest przerażona. Twierdzi, że idzie za nią mężczyzna, który już kiedyś ją zaatakował. Mężczyzna, który po spędzeniu z nią upojnej nocy nabazgrał na ścianie sypialni jej własną krwią pewną datę. Datę jej śmierci.

Ten dzień ma nadejść już za niecałe dwie godziny...

NAJBARDZIEJ PRZERAŻAJĄCY I ZASKAKUJĄCY THRILLER MISTRZA PSYCHOLOGICZNEJ GRY, UZNANY PRZEZ AUTORA ZA JEGO NAJLEPSZĄ POWIEŚĆ.

SEBASTIAN FITZEK – autor numer 1 w Niemczech, mistrz thrillerów psychologicznych wydawanych w 33 krajach.

Każda powieść Fitzka – PREZENT, PACJENT, ŁAMACZ DUSZ, ODPRYSK, LOT 7A, TERAPIA, PASAŻER 23, PRZESYŁKA, OSTATNIE DZIECKO, NOC ÓSMA, ODCIĘCI – zajmuje przez wiele miesięcy 1. miejsce na listach bestsellerów i osiąga milionowe nakłady.

W samych Niemczech sprzedano je w 12 milionach egzemplarzy.

AUTOR

    

Chłopiec z lasu Harlan Coben

"Człowiek może być dobry albo zły, nie w tym problem. Problemem jest to, że rzadko przewiduje konsekwencje swoich czynów."

Powieści autora czyta sie filmowo. I tutaj też tak jest. Szybko, przyjemnie, obrazowo.

Ale czy rewelacyjnie?

Nie.

Jest to dobra historia, ale nasycona przynętami, które podsycają ciekawość. I które właściwie niezbyt wiele wnoszą do całości.

Zaginięcie dziewczyny, które okazuje się nie tym, czym miało się okazać - nie napiszę więcej, żeby nie spojlerować, ale to zwykła przynęta.

Historia chłopca z lasu - j.w., no chyba że jest to może jakaś podprogowa zapowiedź serii, kolejnej - wtedy historia nieznana tej postaci nabierze większego sensu.

Jak na razie jest dobra sensacja. 

Polecam, czyta się gładko, aczkolwiek bardzo podobnie do lepszego jednak cyklu z Myronem, nawet jest jedno zapożyczenie. 

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Mężczyzna o tajemniczej przeszłości musi znaleźć zaginioną nastolatkę.

Najnowsza powieść mistrza zwrotów akcji, Harlana Cobena!

New Jersey, 1986 rok. W Stanowym Parku Krajobrazowym Ramapo Mountain znaleziono dziecko. Brudne, odziane w łachmany i… kompletnie dzikie. Chłopiec rozumie po angielsku, lecz nic nie mówi. Nikt nie zgłaszał zaginięcia. Nikt nie wie, kim chłopiec jest i jak długo przebywał w lesie. Nikt nie wie, jak udało mu się przetrwać.

Trzydzieści lat później Wilde stara się żyć normalnie, choć jego przeszłość wciąż pozostaje tajemnicą – także dla niego samego. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość o zaginięciu nastolatki. Nikt się nim nie przejmuje – nawet jej własny ojciec – ale pewna ważna osoba z przeszłości Wilde prosi go o pomoc w znalezieniu dziewczyny. Jedyną wskazówką jest to, że była ostatnio nękana.

Ponieważ sam nigdy nigdzie nie należał, Wilde nie może zignorować sprawy outsiderki, która nikogo nie obchodzi. Ale żeby wyjaśnić tajemnicę jej zniknięcia, będzie musiał wrócić do swojej przeszłości i do miejsca, w którym władza pozwala na utrzymywanie sekretów, które mogą zagrozić milionom ludzi.

AUTOR