Zjadacze książek Sunyi Dean

"Łykaj Wybawienie co dzień i zapomnij o swoim głodzie."

Z początkowego mroku tej opowieści powoli wyłaniała się forma raczej dark fantasy, niż horroru, choć nie ukrywam, w dość nietypowej odsłonie. Nawet chwilami miałam wrażenie, że gdzieś tam jest odrobina klimatu Jane Eyre...

Nie nastawiałam się na Jane.

Coś, co miało potencjał na niezłą grozę, jak same postaci zjadaczy umysłów, rozpełzło się na rzecz uciśnienia kobiet i walki o swoje, z wyraźnym akcentem lgbt, co uważam za spore marnotrawstwo potencjału, ale to tylko moje zdanie.

Polecam bardziej miłośnikom baśniowej fantasy rodem z warsztatu Braci Grimm, niż fanom dziwnych odmian Blade. Jest ciekawie, dwornie rzekłabym, arystokracko, choć mogłoby być bardziej mrocznie, ale na inwencję autorka nie ma co narzekać i klimat potrafiła stworzyć.

Więc, pomimo oczekiwań, nie było tak źle, jak myślałam, że będzie super.

MOJAOCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Gdzieś na wrzosowiskach Anglii i Szkocji żyje sześć starych rodów Zjadaczy Książek. Dla nich powieści szpiegowskie są pikantną przekąską, romanse – słodką rozkoszą dla podniebienia, a zjedzenie mapy pozwala zapamiętać przedstawione na niej miejsca. Niegrzeczne dzieci za karę muszą zaś jeść pozbawione smaku, pachnące stęchlizną kartki słowników.

Devon należy do Rodziny – starego, żyjącego w odosobnieniu klanu. Jej bracia dorastali, karmiąc się opowieściami o męstwie i przygodach, podczas gdy Devon – podobnie jak inne kobiety – pochłaniała baśnie i opowieści ku przestrodze.

Jednak w prawdziwym życiu nie wszystkie historie mają szczęśliwe zakończenie. Devon przekonuje się o tym, gdy jej syn przychodzi na świat z dziwną i mroczną przypadłością – nienasyconym głodem ludzkich umysłów.

Zjadacze książek to opowieść o ucieczce, matczynym oddaniu i miłości. Książka, która zachwyci czytelników poszukujących czegoś urzekającego, ekscytującego, osobliwego i na wskroś świeżego.

Córki mgły Lydia Gregovic

"Zaczęło się od zmiany, a zmiana przyszła od morza, wraz z mgłą."

A zachciało mi się czegoś innego po tych czytadełkach z moich ulubionych półek grozy i sięgnęłam sobie po inną moją ulubieńszą półkę: fantasy.

I co?

I fajnie.

Zaczynało się to baaaardzo mrocznie i bardzo klimatycznie, coś na miarę przerewelacyjnej, jednej z najlepszych powieści o wiedźmiach Cierniowa ścieżka i już sobie myślałam, ale czadzik!

"... chroniąc nas przed mgłą, która bez tej zapory wsiąkła by w każdą najmniejszą dziurę jak sącząca się z rany ropa.

Sprowadzając na nas zamieszkujące ją potwory."

Zmory.

"Symptomy zawsze są te same: gnijąca skóra, która zaczyna przypominać poszerzały pergamin usiany siateczką chorych żył; koszmary z piekła rodem odbierające spokojny sen; nabrzmiałe białka oczu i upiornie pusty wzrok. A na końcu-na końcu wstręt do jadła i wody, zastąpiony wynaturzonym głodem ludzkiego mięsa."

Noooo😎

A potem wszystko przerodziło się w fantasy, z mega mrocznym, ale zupełnie nie wykorzystanym w tym kierunku tłem, z głównym przesłaniem: intryga.

INTRYGA RODZINNA.

Podsumowując?

Było bardzo dobrze, a gdyby nie nastawienie początkowe, byłoby rewelacyjnie, bo dostajemy naprawdę kawałek solidnej literatury fantasy, ale bardziej na miarę prawie Niebezpiecznych związków. Jest przede wszystkim soczyście, uczciwie i bardzo rzetelnie, nawet mimo tego, że mrok się rozwiewa na rzecz rodzinnych tajemnic fantastycznych rodów.

Polecam z czystym sumieniem miłośnikom rodzinnych dram i klimacików dobrego fantasy.

"Przeobrażenie jest bolesne 

Dla przechodzącego je stworzenia;

Dla poczwarki oznacza kres życia."

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Merrick Darling wraca do Norland House w chwili, gdy jej świat zaczyna się rozpadać. Po nagłej śmierci ojca, Lorda Protektora Susseksu, rodzinny dom nie jest już bezpieczną przystanią, lecz miejscem pełnym napięć, sekretów i niewypowiedzianych oskarżeń. Granice prowincji słabną, bariery chroniące ludzi przed śmiercionośną mgłą coraz częściej zawodzą, a Zmory przedzierają się tam, gdzie nigdy nie powinny dotrzeć.

Kiedy podczas jednego z ataków znika Estella, siostra Merrick, dziewczyna nie ma wyboru – musi się dowiedzieć, co naprawdę dzieje się w Susseksie, dlaczego kolejne incydenty są tuszowane i komu zależy na tym, by prawda nie wyszła poza mury Norland House.

W świecie rządzonym przez dwanaście rodów każdy gest ma polityczne znaczenie, sojusze bywają kruche, a lojalność może okazać się tylko dobrze odegraną rolą.

Merrick rozpoczyna śledztwo, które prowadzi ją przez sieć rodzinnych sekretów, dworskich układów i dawnych kłamstw podtrzymujących porządek, którego nikt nie ośmiela się kwestionować. Im więcej odkrywa, tym wyraźniej widzi, że zagrożenie nie ogranicza się do mgły i potworów, które się z niej rodzą. Czasem to, co najbardziej niebezpieczne, ukrywa się w samej strukturze świata – w prawach, przywilejach i decyzjach, które miały pozostać niepodważalne.

A jeśli fundament całego systemu opiera się na kłamstwie, jego upadek pociągnie za sobą wszystko. Także ją.

Rozległy świat Erin E. Craig

 "Ta Kraina miała w sobie coś osobliwego; niesamowitą czujność powodującą, że włoski na karku stawały dęba. To nie był ląd, który można było zdobyć, wbrew temu, co obiecywał odkrywca. Był to ląd, którego Należało się bać."

Bardzo fajnie czyta się powieści tej autorki, a ta opowieść jest chyba bardziej mroczna niż Drobne przysługi.

Dwie narracje. Wcześniejsza, opisująca jak powstała cała Osada i jak to wszystko się zaczęł i oczywiście teraźniejszość. A żeby wiedzieć, jaka będzie przyszłość to trzeba doczytać do końca tą bardzo dobrą opowieść.

Początek - czułam się tak jakbym wpłynęła na wyspę King Konga. Bardzo dobra atmosfera jest już wyczuwalna od pierwszych stron.

"Ta ziemia, ze wszystkimi jej darami I obietnicami, nie może zostać zawłaszczona.

Konsekwencje dalszych wypraw okazują się zbyt wysokim ryzykiem.

Według wszelkich relacji przekazywanych przez wędrowców, zarówno rodzimych jak i obcych, ta ziemia została wzgardzona, choć czy przez Boga, czy przez diabła, tego nie wiem.

Nigdy nie powinienem był stawiać stóp na jej przeklętych brzegach."

Redcap. Drzewo, dla którego przypłynęło tutaj wielu. Wyprawą jak u Krzysztofa Kolumba. Nie wszyscy przeżyli, a ci którzy dopłynęli na nieznany ląd, zostali tutaj już na zawsze. I tak właśnie powstała osada Mistaken: przeklęta wioska, strzeżona przed potworami z lasu przez dziwny krąg kamieni.

Kamienie Strażnicze - prezent od Łaskawych, chroniący przed Jasnookimi, którzyprzybywali zawsze nocą i spadali z nieba, "uderzali szybko przynosząc krzyki i pozostawiając ciszę."

Kamienie strażnicze wyznaczają granice bezpieczeństwa. Tylko co w przypadku, kiedy te granice zaczynają się zawężać, a Kamienie przemieszczać? 

Czy można wydostać się spod ich wpływu bez narażania życia?

Czy można uciec z Mistaken?

Jeśli tak, to kto może to robić i dlaczego ma taką moc? I co mieszka poza Kamieniami, w gęstym lesie?

Kim albo czym są tak naprawdę Jasnoocy?

Kim są Łaskawcy?

I kim jest Greer?

Mnóstwo tajemnic, mnóstwo tropów, a wszystko to w gęstej głuszy leśnej, pośrodku dzikiej zimowej przyrody, pełnej potworów, które mają podwójne oblicza.

Nie każdy potwór z definicji okazuje się potworem.

Super samo się przeczytało, jak młodzieżówka, chociaż to młodzieżówka nie jest, czyli było lekko było intrygująco, mrocznie, fantastycznie, baśniowo, obrazowo i mega działająco na wyobraźnię.

Polecam.

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Tak jak wszyscy inni mieszkańcy, Greer Mackenzie jest uwięziona w osadzie Mistaken.

Leżąca na skraju Ameryki Północnej maleńka miejscowość cieszy się bogactwem naturalnych zasobów, dzięki którym mieszkańcy żyją w dobrobycie. Lecz przychodzi im ponieść za to pewną cenę. Niestety lasy napełniające ich sakiewki kryją niebezpieczne potwory nazywane Jasnookimi, winne sprowadzenia całkowitej zagłady na pobliskie mieściny. Na szczęście założyciele Mistaken zawarli sojusz z tajemniczymi Łaskawymi, dzięki czemu Kamienie Strażnicze otaczające miasteczko zatrzymują Jasnookich na zewnątrz… ale jednocześnie utrzymują obywateli w środku. Każdy, kto spędzi noc w osadzie, należy do niej już na zawsze.

Greer, kartografka i ekscentryczna marzycielka, od zawsze pragnęła poznać świat poza granicami, do których została przykuta. Wiedziała jednak, że ani jej, ani jej wieloletniej miłości, Ellisowi Beaufortowi, nigdy nie zostanie to dane. Aż do dnia, kiedy mieli wreszcie rozpocząć wspólne życie… Lecz zamiast przeżywać chwile radości, Greer patrzy z przerażeniem, jak jej ukochany, ścigany przez potworną bestię, znika za Kamieniami Strażniczymi. Wiedziona potrzebą ratowania ukochanego, znajduje sposób, by po raz pierwszy w życiu wydostać się z Mistaken i wyruszyć w podróż przez zimną i bezlitosną dzicz. Tyle że ona również staje się zwierzyną – nie tylko dla bezlitosnych Jasnookich, lecz także sekretów kryjących się za założeniem miasteczka oraz jej własnym pochodzeniem.

W poszukiwaniu nieznanego Robert W. Chambers

 "Jak pływające wiewiórki, nawigujesz z pomocą Nieba i silnej bryzy, ale nigdy nie lądujesz tam, gdzie masz nadzieję, prawda?"

Nie wiem co to było za tłumaczenie, ale było tragiczne... jakby ktoś pojechał tłumaczem google.

Ale pomimo tego naprawdę kiepskiego tłumaczenia KalimiećKalibyć historia wciąga już od pierwszego zdania. To jest jedna z tych hipnotyzujących klasyków: tajemniczych, uwodzących atmosferą w stylu Lovecrafta i bardzo przystępnych,va jeśli chodzi o klasykę to rzadkość, bo wiadomo jaka ona potrafi być.

Kilka opowieści i jeden narrator-odkrywca: nieznane lądy, nieznane istoty, pradawne rasy czy nowe gatunki?

Smaczny klimacik, bardzo obrazowo to się czytało i przyjemnie, w klimacikach zaginionych światów, starych dobrych powieści przygodowych i pradawnych tajemnic, ukrytych przed okiem ludzkim.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

„In Search of the Unknown” (*W poszukiwaniu nieznanego*) to powieść science fiction i przygodowa autorstwa Roberta W. Chambersa, opublikowana po raz pierwszy w 1904 roku. Chambers, który zasłynął wcześniej jako twórca mrocznej literatury weird fiction, zwłaszcza dzięki zbiorowi Król w Żółci, w tej powieści skupia się na połączeniu elementów przygody, romansu i spekulatywnej fikcji. Książka wyróżnia się swoją wyobraźnią, badającą tajemnicze stworzenia, zagubione światy i naukowe odkrycia, co czyni ją prekursorem późniejszych dzieł science fiction eksplorujących tematykę nieznanego.

Narratorem powieści jest zoolog, który pracuje dla muzeum w Nowym Jorku i dostaje zadanie poszukiwania i schwytania dziwnych, często mitycznych stworzeń. Zwierzęta te wykraczają poza granice znanej nauce zoologii, a narrator podczas swoich podróży spotyka niezwykłe i tajemnicze gatunki. Powieść ma epizodyczną strukturę – każdy rozdział to nowa przygoda, w której narrator bada doniesienia o stworzeniach, które nie powinny istnieć.

Narrator podróżuje do odległych, zagadkowych miejsc, gdzie spotyka nie tylko niezwykłe zwierzęta, ale również ekscentryczne osoby oraz potencjalne miłości. W trakcie swoich wypraw staje oko w oko z dziwnymi stworzeniami – ogromnym potworem wodnym, ptakiem polującym na ludzi oraz stadem nieznanych zwierząt. Każde z tych spotkań niesie ze sobą zarówno niebezpieczeństwo, jak i element humoru oraz tajemnicy.

Motywy i styl:

- Nauka a nieznane: Powieść bada granice naukowej wiedzy i konflikt między empirycznymi dowodami a tym, co nieznane. Narrator, jako człowiek nauki, racjonalny i metodyczny, wielokrotnie zostaje skonfrontowany z rzeczami, które przeczą logice i naukowemu wyjaśnieniu.

- Eksploracja i przygoda: U podstaw książki leży opowieść przygodowa. Epizodyczna struktura pozwala Chambersowi zabierać czytelnika w podróż po egzotycznych miejscach, z każdym z nich oferując nowe zagrożenia i zagadki. Poszukiwania nieznanych stworzeń wpisują się w fascynację tamtych czasów odkrywaniem nowych, nieodkrytych terytoriów.

- Humor i romans: W przeciwieństwie do mroczniejszych prac Chambersa, In Search of the Unknown jest napisane z lekkim tonem. Spotkania narratora często są przesiąknięte komedią, zwłaszcza w interakcjach z ekscentrycznymi postaciami i romantycznymi perypetiami. W książce przewija się motyw niespełnionej miłości lub napięcia romantycznego, co wprowadza elementy emocjonalne do fantastycznej przygody.

Choć In Search of the Unknown nie zdobyła takiej sławy jak Król w Żółci, stanowi ważne dzieło w kontekście wczesnej literatury science fiction i przygodowej. Powieść odzwierciedla fascynację epoki wiktoriańskiej i edwardiańskiej odkrywaniem odległych, niezbadanych terytoriów oraz równoczesnym poczuciem podziwu i lęku wobec nieznanych aspektów natury. Porusza także tematy, które później były rozwijane przez autorów takich jak H.G. Wells czy Arthur Conan Doyle, szczególnie w dziełach typu Zaginiony świat.

Dla współczesnych czytelników In Search of the Unknown oferuje fascynującą mieszankę przygody, humoru i spekulatywnej zoologii, z żywymi opisami fantastycznych stworzeń, które kwestionują granice nauki i wyobraźni. Choć powieść nie jest tak mroczna czy filozoficzna jak niektóre z innych dzieł Chambersa, ukazuje jego wszechstronność jako pisarza oraz zdolność do tworzenia wciągających i wyobraźniotwórczych opowieści.

Mimo że napisana w 1904 roku, In Search of the Unknown wciąż zachowuje swój urok dla dzisiejszych czytelników, szczególnie tych zainteresowanych klasyczną literaturą science fiction i przygodową. Lekki ton i epizodyczna struktura sprawiają, że książka jest przystępna, podczas gdy jej bogata wyobraźnia i opisy dziwnych stworzeń budzą poczucie zachwytu, które nadal może rezonować wśród fanów literatury spekulatywnej. Powieść przypomina o czasach, kiedy świat wciąż krył niezbadane terytoria, a granice naukowej wiedzy były nieustannie przesuwane przez odkrywców i przygodowców.

Dla tych, którzy szukają historii łączącej tajemnicę, humor i fantastyczne stworzenia, In Search of the Unknown Roberta W. Chambersa jest fascynującą lekturą, oddającą ducha wczesnej przygody science fiction. 

Nie wpuszczaj lasu C.G. Drews

"Ostatecznie tym właśnie byli: chłopcami z pustymi i wklęsłymi żołądkami, czekającymi, aż wypełni je Wickwood, las i zgnilizna."

Jeden chłopak, który pisze opowiadania. Okrutne opowiadania.

Drugi chłopak, który rysuje obrazki. Okrutne obrazki. 

"Rysował tak, bo Andrew tak pisał. Nieustannie karmili się sobą nawzajem, a ich gorączkowe sny krwawiły w ich oczach jeszcze długo po przebudzeniu."

Dwa odludki w elitarnej szkole obsesja jednego na punkcie drugiego.

"Przyjaciele, najlepsi razem. Byli dla siebie wszystkimi i to im wystarczało. Tak było, odkąd zapisali się do Wickwood."

A obsesja to niebezpieczna sprawa.

"Dawno, dawno temu Andrew wyciął swoje serce, by podarować je temu chłopcu, i był pewien, że Thomas nie miał pojęcia, że Andrew zrobiłby dla niego wszystko. Ochronił go. Kłamał dla niego. 

Zabił dla niego."

Halucynacje czy rzeczywistość? 

Rozhisteryzowany nastolatek z ukrytymi żądzami czy prawdziwe potwory z lasu?

"... wszystko mnie przeraża. Cały czas się boję, bez powodu, po prostu mój mózg imploduje sam z siebie. Ale potwory są czymś, co możemy zabić, i chyba mi się to podoba."

Rysunki, które ożywają? Chłopak, który tworzy potwory?

Potwory na zewnątrz czy wewnątrz? 

"Jesteś koszmarem, jesteś Bogiem potwornych miejsc, możliwe, że aby powstrzymać twój horror, musimy powstrzymać ciebie..."

Ja wiem o co chodziło w autorce w założeniu tej powieści. I generalnie rozumiem porównania do przerewelacyjnej i mojej ulubionej powieści Dom sióstr marnotrawnych, ale niestety: tu wszystko było ZA BARDZO - jedna wielka hiperbola, bez sensownego ładu i składu.

Oczywiście, po czasie można się zorientować w czytaniu między wierszami, o co tak naprawdę chodzi, ale danie, które tu zostało podane tu na tacy, jest ciężkostrawne. Nie wiem, czy to dlatego, że to historia przeznaczona głównie dla młodzieży,  ale właściwie nie powinno to mieć wpływu na hiperbole różnego rodzaju, które tutaj są wstawiane w częśtotliwości 10/10. Wszystko jest takie WOW! Emocje, stylistyka, zawieszanie "głosu", niedopowiedzenia...  Przebąbkowane to wszystko było, zaczynając od narracji kończąc na wszystkim innym. Przewrażliwienie głównego bohatera, który dla mnie osobiście było NIE DO PRZEJŚCIA. Drugim minusem były liczne i przeliczne podteksty homo, czego nie szukam w powieściach. Nie mój klimat nie moje zachwyty.Może dzieciakom nabuzowanym hormonami to się będzie podobało, ale to kompletnie nie moja opowieść.

Przeskok z dramatu do horroru był kompletnie nieoczywisty i wziął się z niczego, moim zdaniem. Tak jakby były połączone dwa wątki zupełnie innej bajki, wciśnięte na siłę, żeby niby podkręcić nastrój. Ale słabą niteczką to było pozszywane. Sugestia, żebyśmy czytali między wierszami pozostaje tak bardzo sugestywna, że nie pozostaje już potem nic innego, niż tylko "między wierszami"...

Sztucznie napompowany balonik z emocjami podkręconymi czymś niepasującym. 

A zakończenie?

"Kiedyś był pustym chłopcem, niemożliwym do wypełnienia.

Teraz był pełen potworów."

Generalnie nie radzę nastawiać się na coś spektakularnego. Można przeczytać z ciekawości, bo pomysł jest ciekawy - choć niezby oryginalny, gdzieś już coś takiego było - ale szału w wykonaniu nie ma. Może ja już jestem za stara na takie hiperbole, ale lubię autentyczność w fantasy 😋

Świetna okładka i świetne ilustracje w środku.

MOJA OCENA: 5/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Mroczna, intensywna i hipnotyzująca opowieść o obsesji, uzależniających relacjach i koszmarach, które nosimy w sobie.

Więź między uczniami Akademii Wickwood: Thomasem a bliźniakami Andrew i Dove zawsze wymykała się definicjom, a po wakacjach wszystko się komplikuje. Dove dystansuje się od brata, a Andrew ucieka w mroczne baśnie pisane wyłącznie dla Thomasa – chłopca z dłońmi wiecznie ubrudzonymi atramentem, którym szkicuje przerażające potwory. Tymczasem rodzice Thomasa znikają, a on wraca do szkoły z krwią na rękawie i porzuca swoje obsesyjne szkice.

Gdy Andrew śledzi go i wchodzi do zakazanego lasu, odkrywa, że potwory z rysunków ożywają. Od tej chwili obaj walczą nocami z koszmarami, a granica między jawą a snem się zaciera. Potwory rosną w siłę – podobnie jak więź chłopców. Niestety, Andrew przeczuwa, że aby zakończyć ten koszmar, będzie musiał stawić czoło nie tylko bestiom, lecz także Thomasowi, bez którego nie wyobraża sobie życia...

Finalistka plebiscytu Goodreads Choice Awards w kategorii YA Fantasy!

Okładka i ilustracje: JanaHeidersdorf

Drobne przysługi Erin A. Craig

"ZASADY PRZYGOTOWANE PRZEZ STARSZYCH I POSTANOWIONE W CZASIE PIERWSZEGO ZGROMADZENIA W AMITY FALLS

1. Jak sznur z lin trwałych nie strzępi się, nie mija, tak Falls ma moc, bo w jedności tkwi siła.

2. Gdy dbasz o swe ziemie, o stado, o pole, Falls obdarza plonami, bo taką ma wolę.

3. Piętnaście plonów dzieci zasiać mają, a te na Zgromadzenie dojrzeć zdołają.

4. Nie krzywdź bliźnich – gniew Amity wraca, gdy siejesz zło, los ci nie popłaca.

5. Niech z ust twych nie płyną słowa fałszywe, byś nie został przeklęty przez losy szkodliwe.

6. Gdy sąsiad ręki pomocnej szuka, podaj mu dłoń swoją, jak Bóg naucza.

7. Wystrzegaj się mroku lasu głębokiego, bo tam, za Dzwonkami, czai się coś złego."

Dobry chwyt reklamowy ma ta książka: Jeśli lubisz serial Stamtąd przeczytaj Drobne przysługi.

Przyciągnęło?

Pewnie że tak.

Raczej nie zwróciłabym uwagi na ten tytuł ani na okładkę, która nie sugeruje takich treści.

Czy było to podobne do serialu? 

Bardzo dobrze zbudowane Uniwersum małego miasteczka a właściwie osady. Świetnie ukazane społeczeństwo i bardzo dobrze poprowadzony klimat przez większość powieści.

Profesjonalnie poprowadzone niektóre wątki, które niczego nie wyjaśniają, a wręcz przeciwnie: tajemnica narasta i robi się bardzo mrocznie. A jeszcze porównanie do serialu podpowiada wyobraźni różne wyjaśnienia.

"Czy te historie okazały się prawdziwe? 

Czy te potwory istniały?"

I byłoby tak super do samego końca, gdyby nie końcówka, która jest jedną z najbardziej perfekcyjnie spieprzonych końcówek, z jakimi miałam do czynienia. Miałam wrażenie, że autorce się już nie chce i wszystko zostało skończone praktycznie w jednym zdaniu, co jest naprawdę słabe mega jeśli chodzi o całość.

Gdyby nie to zakończenie i nie fakt, że cała historia, która przez 90% pozostaje w klimacie mystery, idzie na koniec bardzo w klimat dark fantasy, byłaby to naprawdę przerewelacyjna powieść. Fajnie byłoby, gdyby to wszystko zostało jednak w klimacie Stamtąd. Chociaż właściwie nie wiadomo o co chodzi w serialu 😎 jeszcze😎

"Ale... jej dłonie... Te były dziwne. Nie takie... Jak być powinny."

A tak jest bardzo bardzo dobrze, ale trochę nieuczciwie dla czytelnika, jeśli chodzi o końcówkę. Chociaż i tak mega warto przeczytać przez wzgląd na naprawdę niestandardowy pomysł.

"ONI PATRZYLI I JA WIDZIAŁEM I TERAZ JUŻ NIGDY NIE ZOBACZĘ."

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Ellerie Downing mieszka w spokojnym miasteczku Amity Falls, położonym w paśmie górskim Blackspire Mountain – tworzy go pięć wąskich szczytów, sięgających ku niebu niczym wyciągnięta dłoń. Miasteczko otacza niemal nieprzebyty las, skąd pierwsi osadnicy odganiali ataki wysłańców diabła. Do dziś niewielu odważa się odwiedzać to miejsce. Kiedy grupa wysłana po zaopatrzenie nieoczekiwanie znika, wśród mieszkańców pojawia się niepokój – czy potwory nękające niegdyś okolicę powróciły?

Gdy jesień ustępuje zimie, osadę zaczyna dręczyć coraz więcej dziwnych zjawisk. Wszystko wskazuje na plemię diabolicznych i tajemniczych istot oferujących spełnienie najgłębszych pragnień mieszkańców – nawet tych najbardziej śmiałych i niemożliwych – w zamian za drobną przysługę. Ich prawdziwe zamiary pozostają jednak dużo mroczniejsze. Ellerie ściga się z czasem, by ocalić Amity Falls, swoją rodzinę i ukochanego chłopaka, zanim wszystko stanie w płomieniach.

Obserwatorzy A.M. Shine

"Te sworzenia są nikczemne. Bawią się ludźmi. I wygląda na to, że sprawia im to frajdę."

Szczerze?

Beznadziejny początek. B E Z N A D Z I E J N Y. 

A szkoda, bo dobry początek to zazwyczaj sukces całej powieści. 

Zazwyczaj.

Całe szczęście tu tak nie było. Po mega nijakim wstępie, kompletnie niekompatybilnym z moją percepcją (gdzie ze strony na stronę obiecywałam sobie to przekartkować...), nagle okazało się, że zaczyna tak naprawdę coś się dziać- i to nie tylko w akcji.

A jak się zaczęło-gdzieś tak mniej więcej od prawie połowy, tak już potem było całkiem nieźle, na tyle, że na bank pomysł tej powieści zostanie mi w głowie.

Warto więc zacisnąć zęby na początku.

Lubię takie twisty. Bardzo nawet, a były tam takie dwa bardzo smaczne i bardzo creepy,  które wywołują od razu ciareczki, a nawet lekki szoczek. Atmosfera odrealnienia, która okazuje sę nieprzekraczalna. Zaufanie, które okazuje się oszustwem. Rzeczywistość, która zostaje naruszona. 

Czad.

Bardzo mało jest powieści w takich klimatach, dlatego warto docenić każdą. I w stosunku do tych,które czytałam do tej pory (Odmieniec, Skradzione dziecko), Obserwatorzy klasują się dość wysoko.

Gdyby jeśli narracja była bardziej przystępna, byłoby naprawdę super! 

Rewelacyjna postać Madeline!

Pomysł 10/10. Przekaz duuużo niżej.

Ekranizacji nie oglądałam, bo na Maxie obraz jest tak ciemny, że nie widziałam, na co patrzę... Nadrobię.

Edit. Nadrobiłam i stwierdzam, że film można oglądać tylko po przeczytaniu książki, wtedy ma mega swój urok i zarąbiasty soundtrack.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Powieść została zekranizowana z Dakotą Fanning w roli głównej i m. Night Shyamalanem jako producentem.

Koszmar dopiero się zaczyna...

Ten las nie widnieje na żadnej mapie, a każdy samochód psuje się na linii drzew. Również w przypadku Miny.

Kobieta pozostawiona sama sobie, zostaje zmuszona do wejścia w ciemny las, tylko po to, aby natrafić na krzyczącą do niej kobietę. Muszą uciekać i ukryć się w betonowym bunkrze.

Gdy tylko drzwi zostają zamknięte, coś atakuje budynek. Krzyki z lasu brzmią nieludzko...

Mina odkrywa, że jedna ze ścian została zastąpiona szybą, która nocą zamienia się w weneckie lustro. Ona nie może zobaczyć obserwatorów, ale oni widzą ją.

Zasady przetrwania są proste, a jedną z nich jest to, że kiedy po zmroku zapala się automatyczne światło, wszyscy muszą pozostać w jego kręgu. To, co wyłania się z lasu, lubi obserwować uwięzionych ludzi, a straszne rzeczy dzieją się każdemu, kto nie dotrze do bunkra na czas.

Przerażona i uwięziona wśród obcych Mina desperacko poszukuje odpowiedzi. Kto lub co znajduje się po drugiej stronie szyby i dlaczego przetrzymuje ludzi, obserwując każdy ich ruch?

Cykl Wiedźmin Andrzej Sapkowski/ Weidźmin serial Netflix

No z racji świeżutkiej premiery drugiego sezonu netflix'owskiego Wiedźminka, wypadało by wrzucić całość, tak ku pamięci, bo chyba nie istnieje już nikt, kto nie wiedziałby, o jakiego pana tu chodzi.

Krótko (moim zdaniem).

Seria powieści kultowa i absolutnie fenomenalna!

Serial sezon 1 - dosyć dobry, ale przy sezonie 2 wymięka i pokazuje wcześniejsze niedociągnięcia.

Sezon 2 - wymiotka, z mroczną (chcąc nie chcąc Ciri), świetnym Jaskierkiem i bardzo dobrym Geraltem. Superaśne potwory, superaśne czarowania, dobrze poprowadzona historia, która (choć może nie za wiele ma wspólnego z powieścią w tym momencie, co w sumie mi tu nie przeszkadza) wciąga w coraz to bardziej mroczne odmęty tej tajemniczej historii Dziecka Starszej Krwi. 

Oczywiście polecam całość!

MOJA OCENA: 10/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

ZOBACZ TRAILER!

TU

***

***

EKRANIZACJA

***

AUTOR

Głębia strachu/Underwater film

Największym atutem tego filmu (dla mnie) była moja wyobraźnia.

Podwodna stacja badawcza, kilkadziesiąt kilometrów POD WODĄ... to jest mega blowmind. Siedzisz sobie w takiej stacji, która w porównaniu z ogromem otaczającej jej wody i nieznanego jest jak zbudowana z zapałek... 

Już nawet Przedwieczni - przynajmniej tak wyglądali - nie byli tacy przerażający jak atmosfera i poczucie osaczenia. To taki troszkę podwodny Obcy, nie ta klasa, ale i tak oglądało mi się świetnie!

Do obejrzenia na HBO GO, Cinemax i online.

MOJA OCENA: 8/10

ZOBACZ TRAILER!

TU

***

Grupa naukowców usiłuje wydostać się ze zniszczonej przez trzęsienie ziemi podwodnej stacji badawczej.

Dyrdymały Wielkie Tomasz Bartosiewicz

"O Dyrdymalcach można było rzec, że dzieli ich czasem wiele, lecz nic ich tak dobrze nie łączy jak wspólna sprawa, a w szczególności wspólny wróg."

Ja już nie muszę chyba mówić, że autor należy do grona najlepszych pisarzy z mojej osobistej stajni, niestety mało kto o nim słyszał (jeszcze) a wielka szkoda. 

Pisze chłop rewelacyjnie, a wszystko udostępnia za darmo!

Niestety...

Mam nadzieję, że ktoś się w końcu pozna na tym  talencie!

Dotychczasowe przerewelacyjne historie:

Lichwiarz

Sześć szybkich strzałów

Siódma stacja

... i pozostałe ebooki ZA DARMO!

Ta historia opowiada o pewnej strasznej zbrodni, która wydarzyła się "roku pańskiego tysiąc pięćset dwudziestego trzeciego."

Jest prześmieszna - trafiła w moje poczucie humoru idealnie!

"Była to kobieta kształtna, o figurze kuli armatniej i całkiem podobnym wzroście. Fałdy na jej ramionach łopotały na wietrze, gdy grube jak kolumny nogi wbijała głęboko w grząską ziemię. Jej okrągła twarz spąsowiała do cna, zaś w tym szaleńczym pędzie jej obwisłe piersi przeskoczyły na plecy, tak, by stawiać mniejszy opór powietrzu."

Czy ta straszliwa zbrodnia będzie pomszczona? Czy cała społecznośc wsi, mocno zaangażowana w sprawę (i w samych siebie) będzie potrafiła znaleźć sprawiedliwość na własną rękę?

I co ma z tym wszystkim wspólnego pobliski, diabelski (?) dwór?

Wybuchy śmiechu gwarantowane!

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ CAŁOŚĆ!

TU

***

Napisana z lekkim humorem opowieść o wielkiej tragedii w małej, zapadniętej wsi, pełnej ludzi o niezwykłym intelekcie i sposobie życia!

AUTOR

Malamander Thomas Taylor

"Kiedy morska mgła zakrada się na ulice niczym olbrzymie, upiorne macki, a słone i mokre od morskiej wody wiatry trzęsą oknami Hotelu Grand Nautilus. Niewiele osób odwiedza wtedy Widmowy Port. Nawet miejscowi trzymają się z dala od plaży, gdy zapadnie zmrok, a wichry owiewają Szczękowe Skały i wrak okrętu wojennego Lewiatan, w którym, jak twierdzą niektórzy, wciąż czai się obślizgły malamander.

Ale pewnie nie wierzycie w malamandra. Zapewne myślicie, że to niemożliwe, by istniał ktoś taki jak człowiek-ryba. I nie ma w tym nic złego."

Rewelacyjna okładka uczciwie pokazuje, jakich treści możemy się spodziewać po tej historii!

Jest to opowieść dla dzieciaków bardziej, niż dla młodzieży, ale soczysta, nie brakuje w niej grozy i magii. Świetne tempo akcji, nie ma czasu na nudę, naprawdę mistrzowski klimat już od pierwszej strony, rysunki podkręcające atmosferę, wyraziste postaci, bajeczne nazwy - wszystko pasuje tu jak ulał, perfekcyjnie!

Polecam, dzieciakom na bank się spodoba i rozwinie wyobraźnię!

W kolejce dwa tomy serii. Czekamy.

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Początek nowej przygodowej trylogii fantastycznej dla młodzieży.

W nadmorskim miasteczku Widmowy Port trwa zima. Herbert Lemon, pracownik Biura Rzeczy Znalezionych Hotelu w Hotelu Grand Nautilus, przyjmuje nieoczekiwanego gościa. To Violet Parma, której rodzice dwanaście lat temu zaginęli w hotelu w tajemniczych okolicznościach. Dziewczynka jest przekonana, że chłopiec jest jedyną osobą, która będzie w stanie pomóc jej wyjaśnić zagadkę ich zniknięcia. Aby tego dokonać, Herbie i Violet będą jednak musieli skonfrontować się ze ścigającym dziewczynę mężczyzną z hakiem zamiast dłoni oraz Malamandrem – potworem z legend, którego jaja spełniają życzenia…

Pełna tajemnic i zagadek fabuła wciągnie wszystkich miłośników fantastyki i magicznych stworzeń. Oryginalni, charyzmatyczni bohaterowie zapadną w pamięć na długo i zyskają sympatię czytelników.

Cykl: Eerie-on-Sea, Legends of Eerie-on-Sea

 (tom 1)

AUTOR

Piosenki na koniec świata Robert Ziębiński

"Potwory zawsze wracają. A ten w końcu mu to obiecał. Wyszeptał mu to do ucha."

Świetny zbiorek opowiadań grozy, takiej naprawdę ciarkowej, nareszcie autor mnie ponownie zachwycił.
Jest klimat, jest groza, jest zaskoczenie, jest moc. Antologia w miarę równa, wszystkie opowiastki dają radę - jak dla mnie. 
Niektóre opowiadania łączą się ze sobą, inne są kompletnie odrębne, całość polecam.

"Czy potwory istnieją? Wątpił w to, ale mimo wszystko lubił się bać. I wpatrywać się w mrok z nadzieją, że wyłoni się z niego coś strasznego."

Też tak macie?
Jeśli tak, ta lektura jest dla Was!

Spis treści

CHŁOPIEC

DZIECI TO NASZA PRZYSZŁOŚĆ

JASNY, SŁONECZNY DZIEŃ

KUCHNIA Z GWIAZDAMI

NOCNA TAKSÓWKA ZE WSCHODNIEGO

SPIJ KOCHANIE, ŚPIJ

KAROLINA

531

OSTATNIA AUDYCJA

JESTEM MIŁOŚCIĄ

Jak zwykle rewelacyjna okładka Dawid „Blodek” Boldys (Shred Perspectives Works)!!!

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Miasteczko, którego mieszkańcy zamieniają się w krwiożercze bestie. Koniec świata, który przychodzi nagle i niemal jak w piosence Roberty Flack zabija delikatnie w rytm piosenki. Plaga zombie w Polsce. Prywatny detektyw, który szukając morderczyni odkrywa, że przekleństwo może zabijać. I wreszcie seryjny morderca gustujący w mięsie celebrytów. Dziesięć opowiadań, które łączy jeden motyw - chęć przeżycia człowieka w każdej, nawet najbardziej ekstremalnej sytuacji. Horror, kryminał, postapokaliptyczna fantastyka, thriller, opowieści o duchach a nawet historia miłosna - to wszystko znajdziecie z „Piosenkach na koniec świata”.

Potwory. Bestiariusz Dell Christopher

Pozycja, którą warto mieć w swojej biblioteczce grozy ;-) Ale nie tylko w takiej.
Album, bardzo ładnie wydany. Przepiękne ilustracje i ryciny znanych artystów. 
A w środeczku?
Znajdziemy rodowody.
Rodowody potworów.

Potwory spokrewnione z bogami. Cyklopy, diabły, demony, giganci, sam szatan.
Potwory magiczne. Golemy, jednorożce, potwory troskliwe - tak, są takie;-)
Potwory latające. Smoki i ich różne rodzaje.
Potwory wodne. Syreny, meduzy i inne legendarne stwory.
Potwory - hybrydy. Potwory zmiennokształtne. Zjawy i ghule. Wilkołaki, zombie, minotaury. 

Są też bohaterowie, którzy walczyli z potworami. Herakles, Tezeusz, św. Jerzy, Odyseusz.

Są porady, jak poradzić sobie z potworami - jak się obronić przed nimi ;-) Ot tak, na wszelki wypadek ;-)

Polecam - idealny prezent, jak to /nie/ wszystkie albumy mają to do siebie ;-)

Historia, kultura i sztuka w pigułce.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

NIEDOSTĘPNY

***

"Potwory. Bestiariusz" Christophera Della to przygotowane w formie albumu kompendium wiedzy na temat potworów z różnych epok i kultur. Znakomite ilustracje wzbogacone są ciekawymi informacjami z takich dziedzin jak: antropologia, historia sztuki, filozofia i biologia. Przerażająca kolekcja najdziwniejszych i najbardziej niezwykłych bestii jakie zna ludzka wyobraźnia.

AUTOR
↓

Cykl Coś zabija dzieciaki James Tynion IV, Werther Dell'Edera

Bardzo klimatyczna opowieść. Rysunki troszkę nie pod moje gusta, ale jest krwawo, mrocznie i tajemniczo.
I bardzo niebezpiecznie.
To trochę takie Stranger Things, tylko bardziej rzeziowate.

Kim jest Erica Slaughter?
Czym jest stowarzyszenie, do którego należy?
I CZYM jest włóczkowa ośmiornica?! - to mnie najbardziej intrygowało xd

POLECAM - piękne wydanie.

MOJA OCENA: 7/10

ZOBACZ FRAGMENT!

TU

***

W małym sennym miasteczku, gdzieś w samym sercu USA zaczynają ginąć dzieciaki. Podobno odpowiadają za to kryjące się w mroku przerażające istoty. I wtedy pojawia się Erica Slaughter. Erica zabija potwory. Niezależnie od kosztów. Bo ktoś to musi robić.

Cykl: Coś zabija dzieciaki

POZOSTAŁE TOMY SERII

AUTOR

↓