Jak sprzedać nawiedzony dom Grady Hendrix

"Lalka to posiadanie, które posiada posiadającego."

Tak, tak... Widzę mnóstwo zachwytów nad tą opowieścią, jednakże dla mnie autor nie jest dobrym "opowiadaczem", niestety.

Ma świetne pomysły, które nie do końca oddają jednak swą esencję. Nie ma takiego klimatu, jaki powinien być, nie wydostaje się na zewnątrz w 100%. Jak przy zatwardzeniu troszkę. 

To moje odczucia.

Jedyny smaczek na głębszym poziomie, coś tam na dnie percepcji, pojawił się w opowieści Marka - naprawdę mrocznej i pokazującej, że jednak można.

Cała reszta? 

Poprawna. 

Niestety niezbyt porywająca, oprócz oczywiście świetnego pomysłu, który jednak chwilkami zalatywał Gęsią skórką (szczególnie, jeśli chodzi o Pumpkina). Konwersacje między rodzeństwem sztuczne, drażniące i niewiarygodne. Nie wystarczy napisać słowo nienawiść - trzeba też oddać jej emocje. Mega irytująca postać głównej bohaterki - nie do przejścia, jak dla mnie...

Plusem jest (u mnie) smutna puenta, która porusza emocje. Troszkę. 

Przeczytane. Zapomniane, a mogło być zapamiętane. 

Czytałam starszniejsze opowieści o marionetkach, przykładowo: Kuklany las, Bez przeszłości, Harrow Lake, Zamarznięta Charlotte.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Porywająca i równocześnie przerażająca opowieść o nawiedzonym domu i rodzinnej traumie…

Kiedy Louise dowiaduje się, że jej rodzice zmarli, boi się wracać do domu. Nie chce zostawiać córki z byłym mężem i lecieć do Charleston. Nie chce mieć do czynienia z domem rodzinnym, wypchanym po brzegi pozostałościami po karierze naukowej ojca i życiowej obsesji matki na punkcie lalek. Nie chce uczyć się żyć bez dwóch osób, które najlepiej znała i najbardziej kochała. Przede wszystkim zaś nie chce mieć do czynienia ze swoim bratem Markiem, który nigdy nie opuścił ich rodzinnego miasta, jest bezrobotny i ma siostrze za złe jej życiowy sukces. Niestety, będzie potrzebowała jego pomocy, aby przygotować dom do sprzedaży, ponieważ wprowadzenie go na rynek będzie wymagało czegoś więcej niż tylko pomalowania ścian i usunięcia wspomnień z całego życia.

Niektóre domy nie chcą bowiem zostać sprzedane – ten również ma inne plany…

Harrow Lake Kat Ellis

"A co tam tak stuka, klekocze i puka?

Pod ziemią drga i pląsa? Zaraz was pokąsa!

Chrup, chrup! Trzask- prask, kości zgruchocze w mig..."

No to było zaskakująco dobre!

Nieoczywista groza na wysokim poziomie, która w założeniu grozą miała nie być.

Parę wątków, przyprawiających o gęsią skórkę - u mnie nr 1 to Marianna...

To jest niby młodzieżówka, ale spokojnie może to przeczytać każdy. Jest świetny klimat małego, naprawdę hermetycznego miasteczka, sporo Twin Peaks, troszkę Nocnego filmu, potwory wychodzące  spod tapety (Pan Dreszcz...), nie do końca rzeczywista babcia (która chwilami kojarzyła mi się z creepy babcią z ekranizacji To Stephena Kinga...), nawiedzony las (Kościane Drzewo...), tajemnicze jaskinie, marionetki i lalki prawie jak Annabelle (brrrr...) - same wisienki na torcie. 

Ile z tego wszystkiego jest prawdą, a ile urojeniem?

"W bezksiężycową noc nie wolno się zapuszczać w lasy wokół Harrow Lake, bo dzrewa mogą cię uznać za swoją. W ciemnościach taka dziewczyna jak ty mogłaby się błąkać godzinami, a wszędzie wokół nic, tylko drzewa, drzewa i drzewa [...] Powiadają, że jesli się zgubisz, nie wolno się zatrzymywać. Staniesz nieruchomo choćby na chwilę, a twoje paznokcie wydłużą się i zamieną w szpony, wbiją się w ziemię i wrosną w nią niczym korzenie. W zimnym mroku twoja skóra stwardnieje w korę, a ramiona wyciągną się ku niebu, jak gdybyś sięgała ku księżycowi, którego tam nie ma."

Polecam bardzo!

Okładka oryginalna zdecydowanie bardziej oddaje klimat tej historii.

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Czasem prawda jest straszniejsza niż koszmar!

Lola Nox jest córką znanego reżysera horrorów, który wychowuje ją samotnie. Wydaje jej się, że widziała już wszystko i że nie ma takiej rzeczy, która mogłaby ją przestraszyć. Jednak pewnego dnia po powrocie do ich nowojorskiego mieszkania zastaje ojca brutalnie pobitego. Dla jej bezpieczeństwa ojciec postanawia wysłać ją do Harrow Lake do domu babci ze strony matki. To właśnie tam, w rodzinnym miasteczku jej matki, powstał kultowy film Noxa „Nightjar”, obecnie klasyka kinematografii. Mieszkańcy Harrow Lake mają bzika na jego punkcie, a miasteczko staje się mekką dla fanów horrorów. Od pewnego czasu dochodzi w nim do tajemniczych zniknięć, których policja nie potrafi wytłumaczyć. Po mieści krążą niepokojące legendy. Kiedy Lola przyjeżdża do Harrow Lake ktoś (lub COŚ) zaczyna ją śledzić. Im więcej dowiaduje się o miasteczku, tym bardziej jest przerażona...

Bo Lola ma także własne sekrety...

AUTOR

Possum film

"Mamo, tato, czyj to krok?
Idzie Possum, czysty mrok.
Mamo, tato, dokąd biec?
Gdzieś, gdzie cię nie zdoła zjeść."

Niemy horror. 

Znacie coś takiego?

To właśnie ten film.

Skrócik.

Wracając do domu z dzieciństwa, Philip, zhańbiony lalkarz dziecięcy , jest zmuszony stawić czoła swemu niegodziwemu wujowi, który znęcał się nad nim w dzieciństwie. Kiedy z miasteczka znika chłopiec, Philip staje się głównym podejrzanym. Przez cały czas próbuje pozbyć się przerażającej marionetki pająka o imieniu Possum, ale wciąż go prześladuje.

Taaa...

Ten skrócik jest tak samo niejasny, jak cały film.

Co ja mogę napisać?

Zmęczyłam go trochę, ale z pewnością jest to faktycznie jeden z dość niepokojących obrazów, jakie widziałam, nie za wiele wyjaśniających i pozostawiających pole do własnej interpretacji.

Minimalistyczne dialogi, niepokojąca muzyka, przedłużające się sceny i obrazy -  to bardziej widowisko niż film, ale bardzo oryginalne, z przerażającą kukiełką w roli drugoplanowej, która w sumie niczym nie ustępowała w straszności głównemu bohaterowi w sumie... Ofiara czy drapieżnik?

Kim był Possum?

Czy istniał naprawdę?

"Tu masz torbę, co w niej jest?

Coś, co ciebie dopaść chce?

Śmiało, spróbujzajrzeć w głąb.

Oto Possum, czysty mrok.

Zaraz wyjdzie. Czujesz lęk?

Czy to pająk, czy też człek?

I pamiętaj, nie zgub się.

Possum szybko znajdzie cię.

Spójrz na niego. Oto on.

Widzisz jego martwy wzrok?

Straszny język, osiem nóg?

Gdy się zbudzi, padnie trup.

I pamiętaj, że choć teraz zamarł 

I bez ruchu tkwi,

Czarnooki stwór, gdy zaśniesz,

Posmakuje twojej krwi."

Chyba polecam, ale nie wszystkim - film z serii: WTF?

MOJA OCENA: 7/10

ZOBACZ TRAILER!

TU

***

Possum to brytyjski horror psychologiczny z 2018 roku, napisany i wyreżyserowany przez Matthew Holnessa w jego debiucie fabularnym, z udziałem Sean Harris i Alun Armstrong. 

Tajemniczy Philip powraca do rodzinnego domu. Dręczony przerażającymi wizjami przemierza ulice miasteczka, próbując usilnie pozbyć się dużej torby.

Holness pracował przy serialu telewizyjnym Darkplace Gartha Marenghiego, do którego napisał scenariusz, wyreżyserował i zagrał jako tytułowy bohater; opublikował także kilka opowiadań. Film jest adaptacją opowiadania Holnessa „Possum”, opublikowanego w antologii horroru The New Uncanny: Tales of Unease.

Jako fan gatunku horroru, Holness stwierdził, że zdecydowanie wolał horrory, które „pozostają z tobą” i zmuszają widzów do refleksji nad późniejszym przeżyciem. 

Possum miał swoją premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Edynburgu 25 czerwca 2018 roku. Otrzymał głównie pozytywne recenzje, chwaląc występ Harrisa, atmosferę, ścieżkę dźwiękową i niepokojące obrazy.

TRAILER

Sprawa Marionetkarza Anna Karnicka

Zaczynając czytać kolejny tom serii, od razu rzuca się w oczy ogromny minus: zdecydowanie należy czytać tą historię tom po tomie - od razu.

Długa przerwa i ponowne wbicie się w ten marionetkowo - potterowy świat jest dość trudne i kradnie całą radość i magię tego niesamowitego cyklu.

Sama historia mroczna i bardzo dobra.

I zapowiada się tom kolejny...

Jedne z najlepszych okładek!

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Canelle wróciła z podróży po Drugiej Stronie, powroty jednak nigdy nie są łatwe. Teraz musi przekazać wszystko, czego dowiedziała się w trakcie swojego śledztwa i odwieść Martina od popełnienia ogromnego błędu.

Jak jednak zatrzymać machinę, która została już wprawiona w ruch? Jak dotrzymać słowa, kiedy w mieście wciąż czają się spiskowcy, a Kolegium usiłuje przemocą utrzymać dominującą pozycję? Jak patrzeć w przyszłość z nadzieją, kiedy Król Demonów czeka tylko na sygnał do ataku? I co właściwie ukrywa Kobold?

Siadajcie i czytajcie. Historia chce być opowiedziana do końca…

Cykl: Paradoks Marionetki (tom 3)

AUTOR

↓

Bez przeszłości Keith Donohue

Kolejna powieść autora w kategorii: realizm magiczny. 
Czyli nie dla każdego. 
Ale ta historia jest na tyle mroczna i magiczna, że przeczytałam ją z zaciekawieniem, chociaż szczerze napiszę, że gdyby autor postawił bardziej na narrację kontaktową z czytelnikiem, bardziej przystępną, byłoby to arcydzieło:)

Tematyka masakra - lalki, kukiełki, marionetki.
Wszystkie żywe.
Wszystkie były kiedyś... ludźmi.
Klimat z pogranicza lekkiego voodoo?
Coś mrocznego i pierwotnego z pewnością.

A wszystko zaczęło się tak niewinnie...

Kay Harper spędza lato w małej miejscowości Quebec, pracując jako akrobatka w cyrku, podczas gdy jej mąż, Theo, tłumaczy biografię pionierskiego fotografa Eadwearda Muybridge'a. 
Pewnego dnia, zwiedzając Stare Miasto, Kay zakochuje się w... marionetce.
Od pierwszego wejrzenia.
Zauważa ją na regle wystawowym starego sklepu z lalkami, który wydaje się opuszczony. Zawsze jest zamknięty.
Kay codziennie odwiedza witrynę i wpatruje się w lalkę. Sama nie wie, dlaczego.
Pewnej nocy, po imprezie, na którą poszła sama, bez męża, ze współpracownikami, po skończonym przedstawieniu, wracając do domu Kay ma wrażenie, że ktoś ją śledzi. Spanikowana ucieka i nagle zauważa, że znajduje się dokładnie naprzeciw tajemniczego sklepu z zabawkami.
Sklepu, który teraz jest oświetlony.
Sklepu, który w środku nocy kusi otwartymi drzwiami.
Postanawia schronić się w środku przez nieznanym prześladowcą.

I to jest jej najgorsza decyzja w życiu.
Kay znika.

Następnego ranka Theo budzi się i zauważa nieobecność żony. Zaniepokojony zgłasza zaginięcie na policji, sam obsesyjnie przeszukuje ulice Starego Miasta.
Mijają dni, miesiące, a poszukiwania nie przynoszą rezultatu.
Zrezygnowany Theo wraca w rodzinne strony, jednak ciągle myśli o żonie i tajemnicy jej zaginięcia.

Czy przeznaczenie pozwoli mu o niej zapomnieć i ułożyć sobie życie od początku?
Czy zdecyduje się uwierzyć w to, co niewyobrażalne i odnajdzie miłość swojego życia?
Czy zdecyduje się wejść do magicznego, mrocznego świata, ryzykując życie swoje i ukochanej?

Nie jest to prawdziwa powieść grozy. A szkoda - mogłaby nią być.
Jednak autor to "specjalista" realizmu magicznego, a to zupełnie inne klimaty, niż horror. Jest parę naprawdę creepy momentów, włączając w nie także samą fabułę, ale jest to bardziej mroczne weird fiction.

Ekranizacja w odpowiednich rękach byłaby mega hitem!
Polecam, ale uprzedzam, że to trudniejsza w odbiorze lektura.

Przeczytane dzięki poleceniu i czujności PanCzyta.pl - wdzięczność dozgonna za wyszukiwanie nieoczywistych perełek:))))

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU!

***
"Pełna napięcia opowieść o miłości i zauroczeniu, współczesna wariacja na temat mitu o Orfeuszu i Eurydyce.

W Quebecu Kay Harper zakochuje się w lalce na wystawie Quatre Mains, zamkniętego sklepiku ze starymi zabawkami. Kay spędza letnie wakacje, pracując w cyrku jako akrobatka, podczas gdy jej mąż, Theo, tłumaczy biografię pioniera fotografii − Eadwearda Muybridge’a. Pewnej nocy, gdy Kay wraca do domu, ma wrażenie, że ktoś ją śledzi. Kiedy widzi, że w jej ulubionym sklepiku pali się światło a drzwi są otwarte, postanawia znaleźć schronienie w jego wnętrzu. 

Nazajutrz Theo odkrywa, że żona zaginęła. Podejrzewany przez policję, zrozpaczony, obsesyjnie przemierza ulice Starego Miasta. Tymczasem Kay, przemieniona w lalkę, tkwi uwięziona na zapleczu Quatre Mains, gdzie towarzyszy jej pstrokata gromadka kukiełek z różnych zakątków świata, które ożywają jedynie na noc. Kay może wrócić do ludzkiej postaci tylko wtedy, gdy Theo znajdzie ją i rozpozna. Tak rozpoczyna się podwójna odyseja: męża wytrwale szukającego zaginionej żony − i kobiety uwięzionej w magicznym świecie, gdzie jej życie należy do kogoś innego."