"Jest wczasy jesień, chłód dopiero się zaczyna, a w ciągu trzech miesięcy wszyscy w tym domu będą martwi."
Okeeeeej...
To było dziwne.
Było to creepy dziwne.
Nieoczywiście i niepokojąco dziwne.
Pozostawiające ogromne pole do popisu dla wyobraźni.
Drugie dno, które być może, ale być nie musi.
Uwielbiam takie klimaty.
U mnie bardzo wysoko stanęło sobie w rankingu, właśnie dlatego, że kocham czytać między wierszami i kocham domyślać się, czy to było tylko to, czy było tam COŚ jeszcze...
I jako oczywista zwolenniczka oczywistych klimatów tematycznych literatury wierzę, że ta zbyt szpiczasta broda znaczyła coś więcej, niż realną rzeczywistą oczywistość, która była tylko przykrywką dla jeszcze większego mroku, niż ten, w którym kąpała się dusza głównej bohaterki.
Pomijając tajemnicę, narastające napięcie, cudny klimacik gotycko-klasycznej grozy, jestem urzeczona właśnie tą schizofrenicznością tematu, rysowaniem we mgle i domysłem, kim tak naprawdę była ta WTF dziewczyna...
"Człowiecze miny są jak skóry, które zdejmuje, odkąd pamiętam, zwijam w kulkę i wchłaniam z myślą o późniejszym wykorzystaniu."
Powieść tą można z powodzeniem położyć na jednej półeczce z historią Złe nasiono, choć jest bardziej krwawa, mroczna i straszliwa.
"Do dziś nie wiem, czym jest strach i zastanawiam się nad tym usilnie."
MOJA OCENA: 8/10
PRZECZYTAJ FRAGMENT!
TU
***
GOTYCKA SENSACJA, O KTÓREJ MÓWI LITERACKI ŚWIAT
W świecie pełnym ugrzecznionych bohaterek Winifred Notty pojawia się jak eksplozja. Virginia Feito tworzy postać, której nie da się zapomnieć – bezczelną, przejmująco inteligentną i absolutnie niebezpieczną.
Już dziś „Victorian Psycho” ma status fenomenu: okrzyknięta „mroczną, błyskotliwą i diabelnie zabawną” przez Oprah Daily oraz „znakomitą, przewrotną i krwawą” przez The New York Times, trafiła na listy najlepszych książek miesiąca w The Washington Post, Los Angeles Times, TIME, Goodreads, Book Riot, Apple Books i Amazon. American Booksellers Association przyznało jej tytuł #1 Indie Next Great Read (luty 2025).
Równolegle powstaje ekranizacja w studiu A24 — film reżyseruje Zachary Wigon („Sanctuary”),a w obsadzie znaleźli się Maika Monroe, Thomasin McKenzie i Jason Isaacs.
NIEBEZPIECZNIE BLISKO PRAWDY
Ensor House to miejsce, w którym pozory są ważniejsze niż człowiek. Winifred zostaje zatrudniona jako guwernantka, ale szybko widzi więcej, niż powinna: wypaczone relacje rodzinne, skrywane pragnienia, zgniliznę moralną przykrytą warstwą wiktoriańskiej maniery. A kiedy w niej samej zaczyna odzywać się „ciemność”, która domaga się głosu, w domu Poundsów rozpoczyna się odliczanie do nieuniknionej katastrofy.
TO GŁOS, KTÓREGO NIE DA SIĘ WYŁĄCZYĆ
Feito opisuje swoją bohaterkę jako „Fleabag wrzuconą w realia Opowieści wigilijnej, tyle że z większą liczbą tasaków” (People). Jej narracja jest ostra, dowcipna i boleśnie przenikliwa – tak niepokojąco ludzka, że czasami aż zbyt bliska.
