Pod wodą Tara K. Menon

 "Ona nie była moją siostrą. Siostry się nie wybiera. My wybrałyśmy siebie nawzajem."

Introwertyczna opowieść.

Przede wszystkim mamy tutaj do czynienia z wewnętrzną narracją, co jest troszeczkę bardziej wymagającą formą odbioru.

Dużo śmierci jest w tej powieści. I dużo życia. Prawa natury kontra zrządzenia losu.

Czytałam już bardziej przystępne powieści w tematyce straty i hołdu dla przyrodu oraz szacunku dla jej siły i braku pokory ludzi.

"Odkąd Arielle mnie opuściła, czuję się jak pod wodą. Nie mogę odnaleźć drogi na powierzchnię."

Najbardziej mocny moment tej powieści /dla mnie/ to sam moment ciszy i cofnięcia się fali...

"Niepokój psów, milczenie ptaków - burza naprawdę nadchodzi."

Cała reszta to osobiste roliczenie się z dziwnym poczuciem winy, ale przede wszystkim ze stratą, ale zbyt osobiste i chaotyczne, żebym miała z tej lektury jakąś szczególną esencję emocji, nawet za bardzo nie odczułam tej przyjaźni, choć z tego rodzaju narracją zawsze istnieje ryzyko niezrozumiałego odbioru i niedocenienia.

Wolę emocje opisywane w nieco inny sposób.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

To hołd dla ginących oceanów i lasów oraz list miłosny do znikających raf koralowych.

Kiedy pięcioletnia Marissa traci matkę, ojciec zabiera ją na niewielką tajską wyspę na Morzu Andamańskim. Tam dziewczynka zaprzyjaźnia się z Arielle i razem odkrywają kruche piękno wyspiarskiej przyrody — lasów, raf koralowych i plaż. Ucząc się wstrzymywać oddech na długie minuty, zanurzają się w głębiny, poruszając się w idealnej harmonii, niczym manty. Jednak w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia 2004 roku, gdy tsunami na Oceanie Indyjskim dociera do brzegu, dziewczynki zostają porwane przez pierwszą falę i rozdzielone.

Osiem lat później Marissa mieszka w Nowym Jorku. Dni spędza, błąkając się po mieście, a noce — szukając ukojenia w ramionach nieznajomych. Gdy miasto przygotowuje się na niszczycielską burzę, Marissa wraca myślami do przeszłości i uczy się, jak przetrwać w kruchym, niepewnym świecie.

Pod wodą to opowieść o przyjaźni i żałobie, ale także o zmianach ekologicznych i katastrofach naturalnych.