Dziwna Sally Diamond Liz Nugent

"Z dala, z dala, od ludzi i miast

Do dzikiego lasu i w dół - 

Do cichej dziczy

Gdzie dusza nie musi tłumić

Swej muzyki..."

Zaskakująco dobra i szokująca opowieść, wyrwana gdzieś w netach przypadkiem.

Bardzo dobrym przypadkiem, bo choć to nie do końca moja tematyka, to jednak napisana stylem powieści Mężczyzna imieniem Otto, co było na tyle ujmujące, żeby zacząć.

Ale potem już nic nie było takie, jak u Otto.

Nie mogę napisać wiele, ponieważ jestem pełna uznania dla opisu, który jako jeden z nielicznych nie zdradza wiele, więc i ja nie zdradzę.

Napiszę tylko, że jest to zaskoczenie nie tylko pod względem formy, ale przede wszystkim treści.

Spodziewamy się opowieści intelektualnie niedostosowanej kobiety, a dostajemy... grozę i psychozę.

W innym wymiarze, niż zazwyczaj.

Bardzo polecam, przeczytana jednym machnięciem powieki. Ekranizacja byłaby cudna!

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Kiedy umrę, wystaw mnie na śmietnik – rzucił. Będę martwy, więc co to za różnica. Ty na pewno będziesz wypłakiwać oczy – zaśmiał się. I ja też, bo oboje wiedzieliśmy, że nie będę.

Ja nigdy nie płaczę.

Gdy zgodnie ze słowami taty, zostawiłam jego ciało na śmietniku, wszyscy uznali, że to straszne i niezgodne z prawem. Skąd niby miałam to wiedzieć?

Teraz, gdy wszyscy już wiedzą, nie mam nawet chwili spokoju. Radiowóz na podjeździe, męczące przesłuchania i szepty za plecami. Mam wrażenie, że ktoś bez przerwy przygląda się temu, co robię.

Kilka dni po pogrzebie dostaję upiorną przesyłkę. Brudny pluszowy miś. Znam go z przeszłości.

Człowiek, który mi go wysłał, pozostaje w ukryciu. Wie jednak coś, czego nigdy mi nie powiedziano. Twierdzi, że zna moją potworną historię lepiej niż ktokolwiek.

Tylko czy mogę mu wierzyć?