Więzy Sara Antczak

 "... są krzywdy, których nie da się wybaczyć."

Powieści tej autorki są jak powieści Freidy McFadden: wiesz, za co się bierzesz.

I choć raz jest lepiej, raz mniej lepiej, a raz rewelacyjnie, to i tak ten czas spędzony na czytaniu nigdy nie jest stracony, nawet wtedy, kiedy coś jest przewidywalne, ale nie tak do końca😎

Kolejna dobra opowieść, ale i tak CIĄGLE nr. 1 u mnie jest Kara!

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Karolina i Agata miały wszystko, czego mogły pragnąć. Znały się od lat, mieszkały naprzeciwko siebie, a ich mężowie byli najlepszymi przyjaciółmi. Ten idealny świat runął w gruzach, gdy Dawid i Tomasz zaginęli podczas wyprawy w Tatry.

Przyjaciółki łączą siły, by ich odnaleźć. Z czasem jednak tracą nadzieję, że mężczyźni wrócą żywi. Wszystko zmienia się, gdy niespodziewanie odnajduje się mąż Agaty. Jego wersja wydarzeń przekonuje wszystkich z wyjątkiem Karoliny.

Ona jedna zaczyna podejrzewać, że prawda o wspólnej wyprawie jest znacznie mroczniejsza. I posunie się dalej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać...

Martwa strefa Stephen King

"Nie ukryjesz się... przed Jekyllem i Hyde'em."

Ponownie pora na kingowski detox... 

Zawsze działa!

Boszszsz... jak to cudnie wrócić do domu. Do literatury, którą chłonie się instynktownie, którą się ma we krwi iw głowie, którą zacżęło się dzieciństwo.

Za każdym razem spokojnie stwierdzam, że King jest jeden.

Już nie będzie drugiego takiego. Nie dla mnie.

Uwielbiam niewypowiedziany fenomen twórczy, przekazu i fantastycznego czegoś w głowie, co rodzi takie pomysły.

Geniusz. Mój geniusz.

Wznowienia retro kuszą okładkami, ale środek kusi bardziej, nawet po latach, kiedy tylko przez mgłę pamiętałam, o co tam chodziło.

Świetna historia, troszkę odbiegająca od klasyki Miasteczka Salem, ale również rewelacyjna, z rodzaju: co nam siedzi w głowie, i to czasami dosłownie.

To się czyta samoistnie, bez męki, bez udawania, szczerze, naturalnie i podskórnie ciarkowo.

Zawsze tak było i będzie i wcale tu nie jestem obiektywna, bo uwielbiam to, co rodzi podświadomość Kinga.

POLECAM oczywiście także film, z genialnym Christopherem Walkenem!

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Młody nauczyciel angielskiego Johnny Smith uważa się za człowieka szczęśliwego. Uczniowie go lubią, ma ukochaną dziewczynę i jest przekonany, że w życiu nie spotka go nic złego. Jednak pewnego dnia w wyniku groźnego wypadku samochodowego zapada w śpiączkę. Kiedy budzi się po prawie pięciu latach, z niepokojem odkrywa w sobie niezwykły dar – widzi przeszłość i przyszłość innych ludzi.

Johnny potrafi przewidzieć dosłownie wszystko, niekiedy więcej, niżby sobie życzył.

Niezwykły talent staje się dla niego przekleństwem…

Siedem lat ciemności You-jeong Jeong

"... jestem synem psychopaty, który zamordował 11-latkę i jej ojca, utopił własną żonę, a na koniec otworzył zaporę i zatopił wioskę Seryong, zabijając przy tym czterech policjantów."

Bardzo spokojna narracja głównego bohatera przeprowadza pozornie bez emocji przez tę emocjonalną opowieść.

Pozornie.

Bo emocji jest bardzo dużo. Sięgają zenitu, jeśli chodzi o jedno z najbardziej rodzicielskich psychopatycznych zachowań chorego na łeb niebezpiecznego zwyrodnialca, na którego oczywiście nie ma rady...

Cała historia ma swój małomiasteczkowy klimat, ze świetnym motywem zatopionego miasta i zbrodni sprzed lat. Czasami tylko narracja jakoś tak chaotycznie się rozmywa, żeby jednak po pewnym czasie wrócić na odpowiednie, szarpiące nerwy tory. To trochę takie odczucie, jakby szarpało się struny gitary w różnym rytmie, niekiedy z dysonansem, żeby w efekcie wyszła z tego jednak pięknie tragiczna i smutna melodia...

Generalnie polecam, jest to niestandardowo inna opowieść, którą czyta się bardzo głęboko i wrażliwie.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Jak daleko posuną się niektórzy, by utrzymać kontrolę i dokonać zemsty?

W jeziorze Seryong zostaje znaleziona martwa dziewczynka nosząca to samo imię, co jezioro. Policja wszczyna śledztwo, a trzej mężczyźni usilnie ukrywają, co robili w noc jej śmierci. Yongje, ojciec Seryong, oraz dwóch ochroniarzy pobliskiej tamy, Choi i Seunghwan, rozpoczynają śmiertelnie niebezpieczną grę.

Po kolejnej nocy, którą media nazwały Tragedią na Jeziorze Seryong, jeden ze strażników zostaje skazany za morderstwo i czeka na wykonanie kary śmierci. Przez siedem kolejnych lat jego syn Sowon żyje z piętnem dziecka zabójcy. Nie ma ani chwili spokoju, nawet w najbardziej odległych zakątkach Korei Południowej.

Kiedy otrzymuje przesyłkę, która obiecuje ujawnić prawdę o tamtej nocy nad jeziorem, dorosły już chłopak musi stawić czoła niebezpieczeństwu, na które nie jest gotowy.

Jakie jeszcze ofiary skrywa Seryong w swoich wodach?

Grupa Ashley Winstead

Historia to mikry człowieczek w brązowym garniturze próbujący opisać wnętrze pokoju, do którego nie może wejść. Znam historię. Znajdziesz w niej wiele nazwisk, choć żadne z nich nie należy do nas.

Przede wszystkim? 

Jest to powieść uczciwa. Soczysta, szczera i nie nosząca znamion grafomanii przy takiej objętości, a to już dużo.

Miłosnikom podcastów /co teraz jest bardzo w modzie, zauważyłam/, na bank będzie się podobała, a może nie tylko im?

Ja nie lubię podcastów, a mi się spodobała.

Czego można się spodziewać?

Bardzo dobrze budowanej opowieści, pomimo naprawdę wielorakich osobowości, występujących w tej historii, wielu różnych i odrębnych zbrodni, prawie podcastowego śledztwo, tajemnice, dyskrecji, ukrytych tożsamości, które mają swoje tajemnice i... prawdziwe twarze.

Polecam, nie można się tu nudzić, a sznureczek prowadzi do kłębuszka zaskakującego rozwiązania.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Internet nauczył, jak tropić morderców. Prawdziwy świat pokazał, czym to grozi.

Wciągający thriller inspirowany głośną zbrodnią w uniwersyteckim miasteczku, która rozpaliła internetowe społeczności true crime. Nowa powieść bestsellerowej Ashley Winstead, autorki "W snach to ja trzymam nóż" oraz "Posłuszna".

Jane Sharp trafia do internetowej społeczności true crime. Dla niej to sposób na poradzenie sobie z żałobą. Dla pozostałych – obsesja. Kiedy dochodzi do brutalnego potrójnego morderstwa studentek, sprawa w ciągu godzin staje się medialną sensacją. Jane i czworo ludzi, których zna wyłącznie z sieci, zauważają szczegóły pomijane w oficjalnych doniesieniach. Zaczynają łączyć fakty i decydują się działać poza forum. Kiedy w Delphine Falls dochodzi do kolejnego morderstwa, łudząco podobnego do poprzedniego, Jane decyduje się pojechać na miejsce. Tam granica między obserwatorką a uczestniczką wydarzeń zaczyna się zacierać. Co naprawdę wydarzyło się w sprawie potrójnego morderstwa studentek – i dlaczego ktoś zrobi wszystko, by prawda nie wyszła na jaw?

Gniazdo Sara Antczak

"... wszyscy popełniamy błąd, ufając innym. Idąc z nimi w ciemność i licząc, że nas nie skrzywdzą."

Kolejna powieść autorki przerewelacyjnej Kary, która... nadal zostaje przerewelacyjna.

Ta historia, może przez wzgląd na tematykę, nie przebiła moich wrażeń "karowskich." Miałam wrażenie, że jest tu wszystkiego "za dużo": za dużo ludzi, za dużo akcji, za dużo wydarzeń, za tłoczno we wszystkim - nie było spokoju lektury, ale to mój odbiór.

Czytało się to szybko i sprawnie, twist też był: generalnie opowieść ta podpasuje miłośnikom thrillerów i psychopatycznych osobowości, nie tylko w korpo.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Największe zagrożenie siedzi przy biurku obok.

Wyjazd integracyjny miał być dla Soni z działu HR tylko datą w kalendarzu. Dobra zabawa kończy się jednak morderstwem, które wstrząsa całym zespołem. Czy to był wypadek, czy zaplanowane morderstwo?

Wkrótce po powrocie z wyjazdu giną kolejni pracownicy. Sonia już wie, że nikt w firmie nie jest bezpieczny. Rozpoczyna śledztwo, które prowadzi ją wprost do mrocznych sekretów skrywanych za biurowym ładem.

Niektóre tajemnice nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.

A niektórych ludzi nigdy nie należało zatrudniać.

Zamknięte drzwi Freida McFadden

 "Słyszę krzyki, które nocą dochodzą z piętra. Kobiety krzyczą. Błagają o pomoc."

Kiedy mam bardzo słabą passę jeśli chodzi o wybór lektur, zawsze sięgam po pewniki. I tym przypadkiem jest twórczość Freidy, oczywiście z mniejszym lub większym sukcesem.

W tym przypadku był większy.

Bardzo przyjemnie się to czytało, jak zwykle gotowy scenariusz na rewelacyjny thriller. Dużo dobrego klimatu, jest tajemnica, jest napięcie, są soczyste i uczciwe postaci. Wszystko jak należy. 

Wisienka na torcie może nie taka zaskakująca, ale też smaczna.

Czysta przyjemność czytania.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Niektóre drzwi są zamknięte z jakiegoś powodu…

Podczas gdy jedenastoletnia Nora odrabiała lekcje w swoim pokoju, jej ojciec dokonywał w piwnicy koszmarnych zbrodni. Dramat mordowanych kobiet przerwało pojawienie się w domu policji.

Mija dwadzieścia sześć lat. On odsiaduje wyrok, ona odnosi sukcesy w chirurgii, prowadząc spokojne, samotne życie pod nowym nazwiskiem. Nikt nie wie, że jest córką seryjnego mordercy.

Któregoś dnia lekarka dowiaduje się, że jedna z jej pacjentek została zamordowana. W ten sam charakterystyczny i przerażający sposób, w jaki swoje ofiary zabijał jej ojciec.

Ktoś wie, kim jest Nora. Ktoś chce, żeby wzięła na siebie odpowiedzialność za tę niewyobrażalną zbrodnię. Ale ona nie jest morderczynią jak jej ojciec. Policja nie ma dowodów na to, że zrobiła coś złego.

Pod warunkiem, że nie zajrzy do jej piwnicy.

Dziwna Sally Diamond Liz Nugent

"Z dala, z dala, od ludzi i miast

Do dzikiego lasu i w dół - 

Do cichej dziczy

Gdzie dusza nie musi tłumić

Swej muzyki..."

Zaskakująco dobra i szokująca opowieść, wyrwana gdzieś w netach przypadkiem.

Bardzo dobrym przypadkiem, bo choć to nie do końca moja tematyka, to jednak napisana stylem powieści Mężczyzna imieniem Otto, co było na tyle ujmujące, żeby zacząć.

Ale potem już nic nie było takie, jak u Otto.

Nie mogę napisać wiele, ponieważ jestem pełna uznania dla opisu, który jako jeden z nielicznych nie zdradza wiele, więc i ja nie zdradzę.

Napiszę tylko, że jest to zaskoczenie nie tylko pod względem formy, ale przede wszystkim treści.

Spodziewamy się opowieści intelektualnie niedostosowanej kobiety, a dostajemy... grozę i psychozę.

W innym wymiarze, niż zazwyczaj.

Bardzo polecam, przeczytana jednym machnięciem powieki. Ekranizacja byłaby cudna!

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Kiedy umrę, wystaw mnie na śmietnik – rzucił. Będę martwy, więc co to za różnica. Ty na pewno będziesz wypłakiwać oczy – zaśmiał się. I ja też, bo oboje wiedzieliśmy, że nie będę.

Ja nigdy nie płaczę.

Gdy zgodnie ze słowami taty, zostawiłam jego ciało na śmietniku, wszyscy uznali, że to straszne i niezgodne z prawem. Skąd niby miałam to wiedzieć?

Teraz, gdy wszyscy już wiedzą, nie mam nawet chwili spokoju. Radiowóz na podjeździe, męczące przesłuchania i szepty za plecami. Mam wrażenie, że ktoś bez przerwy przygląda się temu, co robię.

Kilka dni po pogrzebie dostaję upiorną przesyłkę. Brudny pluszowy miś. Znam go z przeszłości.

Człowiek, który mi go wysłał, pozostaje w ukryciu. Wie jednak coś, czego nigdy mi nie powiedziano. Twierdzi, że zna moją potworną historię lepiej niż ktokolwiek.

Tylko czy mogę mu wierzyć?

Sundial Catriona Ward

 "Czy ty także jesteś złym psem?"

Alez to było niesamowite!

Już zapomniałam o tej autorce i całe szczęście, że sobie przypomniałam. Ten, kto czytał jej wcześniejszą powieść: Ostatni dom na zapomnianej ulicy będzie kumał ten niesamowicie inny klimacik. Będzie wiedział, z jakiego rodzaju historią ma tutaj do czynienia bezbronny czytelnik. 

Mi się wydawało, że wiem, na co się nastawiać, ale ta opowieść przerosła moje oczekiwania😎

Było parę skojarzeń: Dogville /klimat/, Firestarter /założenie/, trochę książek o psycholach /rzeczywistość/, trochę o sektach /otoczenie/ i całkiem niedużo opowieści o ZDOLNOŚCIACH.

"Gdy coś ci zagraża, możesz zrobić trzy rzeczy: uciekać, walczyć albo spróbować się z tym zaprzyjaźnić."

No właśnie, co wybierasz, kiedy okazuje się się, że twoje dziecko jest INNE?

Jest szalone. Jest niebezpieczne. Jest zagrożeniem dla ciebie i innych?

Uciekasz, walczysz, czy kopiesz mu grób?

A może zabierasz je do Sundial?

"... Sundial to ogromny zegar. na którym rozgrywają się historie ludzkich istnień. To niebezpieczne mieszkać w miejscu, które tak dobrze rozumie życie i śmierć."

Opowieść dzieciństwa była niesamowita i magicznie obrazowa: przenosząca w czasie, ociekająca klimatem pozornie niewinnego życia na farmie pustynnej, pełnej psów - żyć nie umierać. 

Niewinność. Wolność. Brak obowiązków. Miłość. Natura.

I fałsz.

Perspektywa krzywego lustra, rzeczywistość odbierana oczami dziecka - cudo! Od razu przypominała mi się przezarąbiasta i mistrzowska Historia Lisey, z dzieciństwem Scotta w tle, która przyprawiała o prawdziwe ciary!

Tu było podobnie.

Już pominę milczenie bardzo trudny i wqrw@ący dla mnie osobiście bardzo ważny wątek psów w tej opowieści, który z trudem przełknęłam...

"To taka smotna, smutna historia. Smutna buźka."

Jestem zachwycona nieoczywistością, ciągłym poczuciem tajemnicy, zagrożenia i zaskoczenia, ciągłą niepewnością, tańczeniem na skraju szaleństwa, udawania oraz... przerażającą prawdą.

"Pustynia dobrze wie, kim jestem."

Kocham takie opowieści drugiego dna, czytane mrokiem zza firanki! 

Szkoda, że nie ma więcej w Polsce dostępnych powieści tej autorki, a wydawnictwa powielają ciągłe wznawiania tych samych powieści, znanych już na pamięć...

MOJA OCENA: 9/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Nie możesz uciec przed tym, co masz we krwi…

Wszystko, czego Rob chciała, to normalne życie. Mąż, dwoje dzieci i ładny dom na przedmieściach zdają się świadczyć o tym, że jej się udało. Ale kobieta boi się o swoją najstarszą córkę, Callie, która zbiera drobne kości i szepcze do wyimaginowanych przyjaciół. Rob dostrzega w dziewczynce mrok, który przypomina jej o przeszłości, od której uciekła. I boi się o bezpieczeństwo drugiej córki.

Kobieta postanawia zabrać Callie do domu swojego dzieciństwa, do Sundial, położonego głęboko na pustyni Mojave. Tam będzie musiała dokonać strasznego wyboru.

Sundial w nieoczywisty sposób opowiada o toksycznych relacjach i ucieczce przed przeznaczeniem, która nie zawsze jest możliwa. Niekiedy trzeba dotrzeć w otchłań przeszłości, by uratować przyszłość. Taka podróż jednak mało kiedy obywa się bez ofiar.

Oddział D Freida McFadden

"- Jeśli nie jestem prawdziwa, to co to oznacza dla Ciebie?"

Nie była to najlepsza odsłona ani talentu autorki, ani tej tematyki. Tym razem troszkę słabsza i mniej zaskakująca wersja thrillerka, bez smacznej wisienki na torcie.

Mogłoby być O WIELE WIELE lepiej, a tak to raczej wyszło to sobie takie troszkę bez efektu wow i jakby naciągane, choć przeczytane z lekkością, ale bez napięcia i zaskoczenia.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Nocna zmiana to nie tylko praca. To walka o przetrwanie.

Amy od dawna obawiała się nocnego dyżuru na Oddziale D – szpitalnej jednostce całodobowej opieki psychiatrycznej. Istnieją bardzo konkretne powody, dla których nigdy nie chciała objąć tej obowiązkowej zmiany. Powody, o których nikt nigdy nie może się dowiedzieć.

Z upływem kolejnych godzin Amy nabiera przekonania, że w obrębie tych ściśle strzeżonych murów dzieje się coś strasznego. Gdy pacjenci i personel zaczynają znikać bez śladu, staje się jasne, że wszyscy na oddziale są w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Oddział D był dla Amy miejscem z najgorszych koszmarów.

A teraz może okazać się pułapką bez wyjścia.

Gniazdo Roisin O'Donnell

"Nikt nie powinien tak żyć. Dość. Wystarczy."

Skusiła mnie okładka, bo tematyka jest mega drażniąca, przynajmniej dla mnie, z różnych względów, więc nie spodziewałam się innej reakcji, niż czytanie w nerwach, z irytacją, z pobłażaniem, z niedowierzaniem, co kilka stron zastanawiając się, jak ludzie mogą sobie sami zrobić piekło z życia na ziemi...

Jedyne, co mi się podobało tak bardziej, niż wszystko inne w tej powieści, to bardzo dobre przedstawienie toksycznego gostka, który był troszeczkę z tych gorszych poje..ów od choleryków psychopatów, ponieważ był oślizły jak żmija i nie wiadomo kiedy oplótł Ciebie w całości, zostawiając wszędzie swój żrący śluz, wmawiając Ci, że to Twoja wina, albo zasługa.

Zazwyczaj wina.

Bardzo dobrze przedstawiony jest tutaj mechanizm takiej chorej osobowości, od której trzeba uciekać jak najdalej.

Na pewno ta lektura będzie się podobała bardziej osobom, które przeżyły to na własnej skórze, albo które miały doświadczenia ze swojego otoczenia w podobnych klimatach. Ja miałam, więc wiem, że świetnie został tutaj powielony ten schemat, który /się okazuje/, że faktycznie jest schematem postępowania wszystkich powalonych pseudo facetów, którzy tak naprawdę są beznadziejni, toksyczni, zakompleksieni i nie mają niczego do zaoferowania, oprócz żenady i agresji oraz abstrakcyjnej logiki tylko dla debila.

Ale nie wiem czy ja polecam tą lekturę, dosyć ciężki kaliber, przez wzgląd na tematykę, ale też przez wzgląd na zachowanie głównej bohaterki, która była chyba najbardziej irytująca z tego wszystkiego... 

"Odejście to jedno, ale trzymanie się z dala... To zupełnie coś innego."

Narracja nie jest też za bardzo powalająca jeśli chodzi o tą tematykę, w porównaniu oczywiście do innych powieści, jak na przykład przerewelacyjna Ostatnia zapałka!

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Poruszająca powieść o młodej kobiecie, która po trudnej walce o wyrwanie się z przemocowego związku zaczyna budować nowe życie dla siebie i swoich córek. Ukazuje zarówno brutalną rzeczywistość rozstania, jak i emocjonalną złożoność walki o przetrwanie.

Porzucenie całego dotychczasowego życia – bez jasnego planu, bez pracy, bez pieniędzy – to decyzja, przed którą wciąż niestety stoi zbyt wiele kobiet. I wymaga ona niezwykłej odwagi.

W jasne wiosenne popołudnie w Dublinie Ciara Fay w ułamku sekundy podejmuje decyzję, która zmienia jej życie. Chwyta kilka ubrań z suszarki, sadza córeczki w fotelikach i rusza przed siebie. Wie, że to ostatni moment, by uciec, bo jej dom nie jest już bezpieczny.

Razem z dziećmi trafia do Hotelu Eden, tymczasowego schronienia dla osób w kryzysie. Choć Eden ma najlepsze dni za sobą i wszystko w nim się rozpada, staje się bezpieczną przystanią, w której Ciara po raz pierwszy od dawna może odetchnąć i zawalczyć o siebie.

Wkrótce poznaje jednak mroczną stronę ucieczki. Rodzina jest daleko, oszczędności topnieją, a znalezienie stałego lokum okazuje się niemożliwe. Uwięziona z dziećmi w hotelowym pokoju, zmagająca się z niewydolnym systemem i własnymi lękami, coraz bardziej traci grunt pod nogami. Nadchodzi zima, a Ciara odpiera kolejne ataki męża Ryana, który za wszelką cenę chce ją zmusić do powrotu. Bo odejść to jedno – ale pozostać z dala od krzywdziciela to coś zupełnie innego.

Czy Ciara zdoła odbudować swoje życie? Czy uwolni się spod kontroli męża – i jaka będzie cena odzyskanej wolności?

„Gniazdo” eksploruje temat przemocy emocjonalnej, która choć nie pozostawia widocznych śladów, rani równie dotkliwie i równie trudno jest się od niej uwolnić.

Piękna, pełna odwagi, nadziei i siły opowieść o kobiecie, która próbuje zbudować nowe, lepsze życie dla siebie i swoich córek – wbrew otoczeniu, które powtarza, że nie da sobie rady, wbrew systemowi, który nie pomaga, a przede wszystkim mierząc się z własnymi lękami i niepewnością.

Niezwykły i poruszający debiut powieściowy wielokrotnie nagradzanej irlandzkiej pisarki – nowy, ważny głos w świecie literatury pięknej.

Powieść znalazła się na długiej liście nominowanych do Women’s Prize For Fiction 2025.

Najlepszy powieściowy debiut 2025 roku wg „Observera”.

Bestseller „Sunday Timesa” i „Irish Timesa”.

Wybór Klubu Książki radia BBC.

Żona między nami Greer Hendricks, Sarah Pekkanen

"Nigdy nie zaznam spokoju, dopóki jest z nią - z kobietą która go zagarnęła z taką niefrasobliwością, by stać się nową Panią Thompson, podczas gdy ja Udawałam, że to wszystko jest mi obojętne."

Niby zwyczajna historia: stara żona wymieniona na młodszy model - standard jakich wiele. Niby to wszystko takie oklepane.

Opętana staran żonka zaczyna stalkować nową z prawdziwą obsesją.

Ale.

Czy na bank chodzi o stalking? Czy może ma inną motywację, o której wie tylko ona?

"... zamiast biec na spotkanie przyszłości, zaczęłam planować, jak uciec od przeszłości."

Coś tam, gdzieś tam się tli nie całkiem zwykłego. Gdzieś tam ktoś ma chyba nie do końca po kolei w głowie...

Pytanie tylko: kto?

Czyta się to bardzo leniwie powoli ale konsekwentnie. Nie ma tutaj żadnych zrywów ale jest fajna atmosfera. I przede wszystkim ciekawość jak to się skończy?

I jeszcze jeden duży plus za to że w środku tej historii jest nawet całkiem zaskakujący Twist😵 A to nie jest jedyne zaskoczenie.

"Pamiętaj, że jeśli nawet fizycznie mnie tam nie ma, zawsze jestem z tobą."

P.S. Zawsze fascynowała mnie obsesja kobiet dotycząca faceta i tego, że ich cały świat kręci się wokół jego zadowolenia - coż to musi być za magiczne życie pełne wyzwań i kolorów tęczy...💪🙈 

Ekranizacja już wkrótce.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

TRAILER

TU

***

Najgłośniejszy thriller 2018 roku! Od stycznia 2018 roku w ścisłej czołówce listy bestsellerów "New York Timesa"

Niczego nie zakładaj. Podczas lektury pomyślisz, że to książka o zazdrosnej byłej żonie. I że ma obsesje na punkcie swojej następczyni - pięknej i młodej kobiety. Nic nie jest takie, jakie się wydaje. Czytaj między kłamstwami...

Vanessa Thompson zrezygnowała ze wszystkiego – pracy i nowojorskich przyjaciół, by wieść bajkowe życie u boku "zbyt dobrego, by mógł być prawdziwy" męża Richarda, menedżera w funduszu hedgingowym. Gdy jednak ich z pozoru idealne małżeństwo się rozpada, Richard wiąże się z młodszą kobietą. Vanessa nie może się pogodzić ze stratą swojego męża…

Nellie, młoda nauczycielka, spotyka mężczyznę swoich marzeń. Starszy od niej o dziewięć lat Richard jest czarujący, przystojny i zamożny. Rozpieszcza ją i traktuje niczym królową. Do czasu…

"W "Żonie między nami" czytelnik znajdzie błyskotliwą fabułę opowiedzianą w wartki i trzymający w napięciu sposób, i przerażający trójkąt miłosny, w którym nie wiadomo, komu można zaufać. Wspaniała książka".

Gilly Macmillan, autorka "Perfekcyjnej dziewczyny"

"Absorbująca, znakomicie skonstruowana powieść o małżeństwie i zdradzie. Wciągająca historia i fascynujący bohaterowie. Nie będziesz mógł się od niej oderwać, a do ostatnich stron będziesz się głowił nad zakończeniem".

Lauren Weisberger, autorka powieści "Diabeł ubiera się u Prady"

Idealny syn Freida McFadden

 "Niektóre matki naprawdę kochają swoje dzieci jednakowo.

Natomiast inne, jak ja, kłamią przez zaciśnięte zęby."

Zgadzam sie z tym cytatem. Nie da się kochać tak samo. Jest na to bardzo prosty test.

Ale ja nie o tym.

Już od pierwszych stron mega identyfikuję się z główną bohaterką, jeśli chodzi o jęczące słowo "mamo"...😡💪 Dlatego sam początek bardzo mi się podobał, a potem poszło jeszcze szybciej, niż się spodziewałam.

Bardzo amerykańska, obrazowa powieść: dostałam właściwie to, czego się spodziewałam, z delikatną nutką niepokoju już od samego początku.

Socjopata.

Najlepszy kłamca na świecie.

"Chciałbym mieć żonę, żeby móc ją trzymać w głębokim dole."

Dwie narracje: matka kata i ofiara /?/.

Perfekcyjny synek, który ukrywa w swoim wnętrzu mrok?

Matka, która świadoma jest tego mroku?

"Kiedy Liam był kilkuletnim dzieckiem, często wyobrażałam sobie, jaki będzie, gdy trochę podrośnie.

Byłam taka naiwna. Nie miałam pojęcia, co nadchodzi."

Serio?

A może to tylko pozory? 

"Niektórzy są zbyt chorzy, by żyć."

Dużym plusem jest to, że cały czas jest odczuwalne napięcie i do końca nie wiadomo, kto tak naprawdę jest tutaj numerem jeden, jeśli chodzi o chory umysł... To znaczy pozornie wiadomo, ale przecież nie może to być takie oczywiste już od początku?

Prawda?

Pojawiają się, że tak powiem, efekty uboczne w tej opowieści, które podsyłają czytającemu umysłowi mylące /lub naprowadzające/ ścieżki dedukcji. 

Czy potwiedza one oczywisty początkowy wniosek tej historii?

...

Podsumowując.

Autorka w moim rankingu wskakuje w miejsce, ktore odwiedzam, żeby się lekko, przyjemnie i zaskakująco dobrze zrelaksować: jest tutaj wszystko co powinno być w dobrym thrillerze. Plus też jest taki, że rozdziały są bardzo krótkie i bardzo przyswajalne.

I nie muszę dodawać, że jest to kolejny bardzo dobry scenariusz do jeszcze lepszego filmu.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Liam Cass to wzorowy uczeń, sportowiec, mistrz debat. Syn, jakiego każdy chciałby mieć.

Jednak podczas przesłuchań w sprawie zaginięcia nastolatki pojawiają się pewne niejasności. Zbyt wiele osób pamięta chłodne spojrzenie Liama. Zbyt wielu świadków powtarza te same niepokojące słowa. A w tle zawsze przewija się ta sama postać – matka, która wie więcej, niż mówi.

Czy Liam faktycznie jest bez skazy? Czy za jego perfekcyjnym wizerunkiem kryje się coś mrocznego? I jaki ma to związek z tajemniczym zaginięciem nastolatki?

Jedno jest pewne: najmroczniejsze sekrety skrywają się w samym sercu rodziny.

Pomoc domowa Freida McFadden/Pomoc domowa film 2025

 "...Wiedziałam, że to było zbyt piękne, by mogło być prawdziwe..."

Zaczęłam ekranizacją skończyłam powieścią.

Jedno i drugie było super, powieść sama się czyta, jest bardzo przystępna i taka kinowa właśnie, więc nie dziwię się, że powstała filmowa wersja, chociaż ekranizacja chyba wygrywa, bo była świetna i nie spodziewałam się tego.

Fajnie sobie odpalić coś, na co nie ma się szczególnie ani ochoty, ani wielkich nadziei i zaliczyć szoka. 

I choć można wiele powiedzieć o aktorach w tym filmie, to akurat całe show skradła Amanda Seyfried, szczególnie w pierwszej połowie filmu. Była przerewelacyjna, po prostu aż ciary przechodziły świetna aktorka! Przy niej bardzo słabo wypada Sydney Sweeney, która ma ciągle tą samą minę... Szkoda, że to ona gra Mili... Powinno być odwrotnie, przy fenomenie Amandy dziewczyna jest w zaniku. 

Bardzo przyjemnie jest popatrzeć oczywiście także na Brandona, ale całość naprawdę trzyma poziom szczególnie dzięki Ninie. Potem od połowy robi się już tak zwyczajnie, ale nawet dla pierwszej połówki warto jest obejrzeć całość:)

Jestem pod mega wrażeniem i bardzo polecam ten film Oraz całą historię, żeby się przekonać, jak wiele różnych objawów psychozy czai się w ludzkich głowach, skrytych pod błyskotliwym uśmiechem z Turcji 😁

MOJA OCENA: POWIEŚĆ 7/10, FILM 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT 

TU

***

Światowy bestseller, miliony sprzedanych egzemplarzy. Historia tak mocna, że musiała trafić do kin.

Każdego dnia Millie sprząta luksusową willę Winchesterów, odbiera ich córkę ze szkoły i przygotowuje rodzinną kolację. Potem samotnie wraca do swojego małego pokoju na poddaszu.

Z pozoru życie Niny Winchester jest idealne: garderoba pełna markowych ubrań, szybki samochód, perfekcyjny mąż. Ale Millie widzi to, czego inni nie dostrzegają. Bałagan, który Nina tworzy dla własnej satysfakcji. Kłamstwa, które opowiada o swojej córce. Cienie, które coraz mocniej przygniatają Andrew Winchestera.

Wystarczy jeden błąd. Jedna chwila słabości, gdy Millie spróbuje życia, które nigdy nie było jej. I wtedy fasada idealnej rodziny pęka. Drzwi pokoju na poddaszu zatrzaskują się. I można je otworzyć tylko od zewnątrz.

Ale Winchesterowie nie wiedzą, kim naprawdę jest Millie. I nie mają pojęcia, do czego jest zdolna…

Cykl: Millie Calloway (tom 1)

Listy miłosne do seryjnego mordercy Tasha Coryell

"Czy potrafisz dotknąć kobiety, nie odbierając jej życia?"

Właściwie to nie wiem, co ja przeczytałam, a co gorsza: nie mam pojęcia, dlaczego to się tak dobrze i szybko czytało?

Może zadziałała zasada odmóżdżacza?

Jedno mogę napisać: jest to jeden z mniej standardowych thrillerków w tematyce, jakie czytałam i jedna z najbardziej pierdzielniętych bohaterek, z jakimi przyszło mi się witać na stronach powieści różnorakich...

Ale nie będę tu robiła jej psychoanalizy, ponieważ zrobił to... morderca 😎

Czy kobiety naprawdę wolą badbojów?

Ech...

Mówi się, że prawdziwy psychopata jest taki pociągający, dlatego właśnie, że jest  prawdziwy i zawsze daje od siebie 100%.

Prawda.

Tylko w tej powieści problemik to rozwikłania jest następujący: KTO tu JEST prawdziwym, rasowym psycholem?

Odpowiedź zaskakuje, choć do 3/4 tej historii pojawia się parę sugestii.

Bardzo nietypowa forma przeprowadzania śledztwa z pobudek, które są kompletnie inne, niż powinny być 😋

Podsumowując: jeśli ktoś chce czytnąć se thrillerek kryminalny z podcastową i influencerską nutką truecrime, wyzywając co dwie strony rąbniętą główną bohaterkę - idiotkę, która zakochuje się w potencjalnym seryjnym mordercy, co jest fascynującym zjawiskiem... - to ja polecam.

"Tak, będę twoją dziewczyną. Ale musisz obiecać, że mnie nie zabijesz."

Infantylny urok na wnerwie, atmosferka amerykańskich barów szybkiej obsługi i elit, które mają za uszami, bałagan we łbie niektórych ludzi, troszkę inna forma opowieści - to wszystko daje irytujący smaczek.

"Tylko czas miał pokazać, czy William pozwoli mi żyć wystarczająco długo, żebym została jego żoną."

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

*** 

Trzydziestokilkuletnia Hannah pragnie ucieczki od swojej szarej, przygnębiającej codzienności. Samotna, znudzona i nieszczęśliwa, spędza wolny czas na rozmowach z użytkownikami forum internetowego skupiającego się na prawdziwych zbrodniach. Ich obecną obsesję stanowi rozwiązanie sprawy morderstw czterech kobiet, których ciała zostały porzucone w wąwozie pod Atlantą.

Głównym podejrzanym staje się młody, przystojny prawnik o imieniu William. Aresztowany mężczyzna jest powiązany ze wszystkimi ofiarami. Pod wpływem impulsu Hannah wysyła do niego list. Ma to być tylko sposób na wyrzucenie z siebie gniewu i frustracji – przynajmniej do chwili, gdy William odpisuje…

Tak zaczyna się ich korespondencyjny romans. Kiedy William zostaje nieoczekiwanie uniewinniony, natychmiast kontaktuje się z Hannah. Kobieta rzuca się wraz z nim w wir nowego życia. W głębi duszy ma jednak wątpliwości, czy mężczyzna rzeczywiście jest niewinny...

Debiutancka powieść Tashy Coryell to połączenie thrillera, mrocznego romansu i studium psychologicznego, wywracające do góry nogami zasady gry znane z tradycyjnych dreszczowców o grze w kotka i myszkę. To również opowieść o kolektywnej obsesji na punkcie głośnych zbrodni – zwłaszcza tych, których ofiarami są młode, atrakcyjne, białe kobiety – oraz o niepokojącej fascynacji mordercami, zrodzonej z rosnącej popularności true crime.

Zaginione Angela Marsons

Nie jestem fanką takich opowieści I chyba nigdy nie zostanę, ale wydaje mi się że ta pozycja dla miłośników gatunku będzie warta zaoczenia.

Dla mnie największym minusem tej opowieści jest toporna i łopatologiczna narracja, bez klimatu i bez duszy, a także hiperbole emocjonalne czyli przerysowane reakcje bohaterów, jak w brazylijskim serialu. 

Gdyby odrzucić te marudzenia na bok, sama historia się broni, ponieważ jest bardzo rozbudowana uczciwa i soczysta. Co prawda twist nie wyrywa z butów, ale gdzieś tam w głowie maluje się całkiem niezła ekranizacja. 

Faktycznie co wzbudziło we mnie emocje w tej całej opowieści to postać naprawdę rasowego psychola, o którym czyta się naprawdę na wqurwie...

Całość można na spokojnie zaliczyć i nie będzie to aż tak bardzo stracony czas.

MOJA OCENA: 6/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT! 

TU

***

JAK WIELE POŚWIĘCISZ, BY OCALIĆ TYCH, KTÓRYCH KOCHASZ?

Znikają dwie dziewięcioletnie przyjaciółki: Charlie i Amy. Chwilę później ich matki dostają wiadomość, że do domu wróci tylko ta dziewczynka, której rodzice zaoferują wyższy okup. Druga umrze. Sprawa trafia do charyzmatycznej komisarki Kim Stone, która wkrótce odkrywa, że porwania łączą się z serią brutalnych zabójstw. Policjantka orientuje się, że ludzie, których szuka, to najbardziej bezwzględni przestępcy, z jakimi miała do czynienia. Rozpoczyna się wyścig

z czasem. Czy Kim zdąży uratować dziewczynki? Szanse na to maleją wraz z każdą upływającą godziną.

Zaginione to wciągający thriller o przemocy i manipulacji. Ale przede wszystkim o cenie, którą przychodzi zapłacić za miłość.

Mocno śpij J.H. Markert

"Strzeżcie się tego, kto uciekł."

Fajnie pisze ten autor, potencjalnie interesująco. Jego pierwsza powieść bardzo mi się podobała, drugą odłożyłam, a ta była ponownie niezła. Gdzieś tam tli się odrobinkę takiej mocniejszej energii, która nie do końca potrafi się wykluć, jak u Kinga czy McCammona, ale tego się chyba nie da zrobić, więc jest, jak jest. Narracji brakuje czegoś, czego nie mogę nazwać, ale...

... jest dobrze.

Niezła fabuła. Ciekawy pomysł na porządny thriller, wykorzystany jak należy, bez żadnej ściemy.

Uczciwie napisane historia, która nie zbacza z raz obranej drogi i nie zamienia się nagle w tkliwe romansidło lub naukową dyskusję o psychopatach. Mamy obiecany thriller na granicy grozy, rodem z Milczenia owiec i Siedem i taki dostajemy.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Najnowsza pełna zwrotów akcji powieść J.H. Markerta, uznanego przez krytyków i wielbicieli gatunku za dziedzica Stephena Kinga.

W kolejnej po Gościu z koszmaru i Panu kołysance powieści Markerta, jak na klasykę gatunku przystało, nie brakuje trudnych do wyjaśnienia zjawisk i wydarzeń, mrocznych postaci oraz nastroju niesamowitej grozy, gdzie prawdziwe źródło zła to nie wymyślone potwory, lecz realni ludzie.

Przed laty w miasteczku Twisted Tree w domu Ojca Ciszy – mężczyzny, który udawał księdza, policja znalazła kilkanaście ciał dzieci. Mordercę nazwano tak, ponieważ od chwili aresztowania nie odezwał się słowem. Dopiero tuż przed egzekucją wypowiedział zdanie, które uruchomiło lawinę koszmarnych, niewyjaśnionych zgonów. Rozpoczyna się pełne zwrotów akcji śledztwo. Czy kluczem do rozwiązania zagadki okaże się jedyny ocalały z masakry w domu Ojca Ciszy, obecnie dorosły człowiek, przebywający w zakładzie psychiatrycznym?

Ask for Andrea Noelle West Ihli

"Były lisy i były ogary.

I były zwierzęta, które kompletnie nie pasowały do naturalnego porządku rzeczy. Które cały czas świadomie krzywdziły."

Kolejne zaskoczenie, całe szczęście, że pozytywne.

Bardzo niekonwencjonalny pomysł, który utrzymuje poziom przez cały czas i o dziwo powoduje wzrost napięcia aż do samego końca - świetnego zresztą. Bardzo podobało mi się uzasadnienie tytułu.

Powieść obrazowa, z rodzaju tych gotowych scenariuszy na ekranizacje nastrojową, troszkę noir (ale nie wiem, dlaczego, takie odczucie) i na bank emocjonalną i dość napięciową - i to nie przez wzgląd na znajdujące się w niej duchy, które są tylko tłem do opowieści o prawdziwym potworze.

Jak na debiut (i jak nie na debiut)- bardzo dobry start. Chyba nawet bardziej mi się podobała ta opowieść niż Tu spoczywa mściwa suka, utrzymana w identycznej konwencji.

Polecam.

MOJA OCENA: 7/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

Był idealny.

Wiele dziewczyn dałoby się zabić za randkę z nim…

James Carson był wysoki, przystojny, miał hipnotyzujące bursztynowe oczy i uśmiech, który potrafił rozbroić każdą kobietę. Na swoje ofiary polował w sieci, gdzie pod przykrywką idealnego mężczyzny zdobywał ich zaufanie, by potem brutalnie zabić.

Meghan, Brecię i Skye łączy jedno – wszystkie zostały zamordowane przez tego samego mężczyznę. Każda z nich ma inny powód, by nie odchodzić z tego świata: jedna pragnie, aby jej ciało zostało odnalezione, druga chce, żeby jej rodzina dowiedziała się, co się z nią stało, trzecia jest zdeterminowana, by chronić inne kobiety przed podobnym losem.

Od chwili gdy się spotkały, mają jeden cel: powstrzymać Jamesa przed kolejnym zabójstwem.

Czytając, towarzyszysz Meghan, Brecii i Skye w chwili ich śmierci. Dzielisz z nimi ból i bezradność, gdy nie są w stanie powstrzymać zabójcy. Budujesz z nimi więź tak silną jak z prawdziwą przyjaciółką. I NIENAWIDZISZ MORDERCY.

Fenomenalny thriller, który sprawi, że nie będziesz w stanie złapać tchu!

Niewypowiedziane Jess Lourey

"Tata zawsze powtarzał, że powinniśmy milczeć na temat tego, co się dzieje w domu. Że nikt z zewnątrz tego nie zrozumie i że bezmyślna paplanina to najgorsze, czym mogłybyśmy go zranić."

To było napięciowo i emocjonalnie wyczerpujące dość💀

Tytuł właściwie jest idealny - w tej osobistej historii opartej na faktach zostało niedopowiedziane wszystko to, co najstraszniejsze.  

To tak jak w To. Rozdział drugi - niby najstraszniejszy był Pennywise, a tak naprawdę chyba najbardziej creepy był ojciec Beverly...

Tak, jak w tym przypadku.

Gdybym miała takiego ojca, to nie wyszłabym zdrowa psychicznie z takiego dzieciństwa... Ile w ciągu dnia, a szczególnie wieczoru dziecko może znieść napięcia?

I napięcie właśnie jest największym atutem tej opowieści, inspirowanej prawdziwymi zdarzeniami.

Narracja jest prosta, niewymagająca i płynna, szczera - mega szczera, przekazujaca prawdziwe odczucia i spostrzeżenia, widziane oczami dziecka jeszcze: dziewczynki, która czuje intuicyjnie, że coś jest nie halo, czuje zagrożenie i to niekoniecznie od kogoś, kto grasuje po miasteczku i krzywdzi małych chłopców.

Dlatego to wszystko jest takie creepy.

Mega kojarzyło mi się to z filmem Węzeł śmierci, który też właśnie emanował tego rodzaju napięciem.

Dlatego też moja ocena za lekturę pod wysokim napięciem jest wysoka.

MOJA OCENA: 8/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

WSTRZĄSAJĄCA HISTORIA OPARTA NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH

THRILLER ROKU WEDŁUG AMAZONA

Powieść zainspirowana prawdziwą, mrożąca krew w żyłach historią rodzinnego miasteczka autorki.

Życie Cassie wydaje się beztroskie: mieszka na farmie w Lilydale, uwielbia się uczyć i podkochuje się w najfajniejszym chłopaku w szkole. Wprawdzie w jej domu organizowane są dziwne przyjęcia, o których wiedzą tylko wtajemniczeni, ale tata zabrania jej o tym opowiadać.

Wszystko to się zmienia, gdy do Lilydale przybywa łowca.

Miejscowi chłopcy zaczynają znikać jeden po drugim. Po pewnym czasie wracają, ale żaden z nich nie przypomina dawnego siebie: są bardziej brutalni i zamknięci w sobie. Mieszkańcy miasteczka przerzucają się oskarżeniami i wyciągają na światło dziennie groźne tajemnice. Aby przetrwać, Cassie musi się odnaleźć w świecie dorosłych, gdzie każdy grzech uchodzi na sucho i tylko prawda jest niewybaczalna.