Rozczarowane Marie Vareille

"Ludzie, którzy opowiadają, że przed śmiercią przelatuje ci przed oczami całe twoje życie, najwyraźniej nigdy nie umarli."

Lubię, jak opowieść zaczyna się dobrze. A jeszcze jak jest bardzo dobrze napisana? To już jest całkiem super. A jeszcze jak zaczyna się od narracją nieboszczyka, a właściwie nieboszczki? 

Czadzik.

...

"... zamordowana nastolatka, zabójca, który od 20 lat utrzymuje, że jest niewinny, fakt, że nigdy nie odnaleziono ciała, a wszystko to w pięknych okolicznościach przyrody, czyli nad morzem! Do tego dziennikarka, która osobiście znała ofiarę."

Tak wyglądają ramy tej opowieści. A co jest esencją?

PRZYJAŹŃ.

Jest to opowieść o PRAWDZIWEJ przyjaźni, która zaczęła się od śmierci.

Przyjaźni, która nie miała być, ale jakoś trwała - "...bo to była ona, bo to byłam ja."

Przyjaźni, która zamienia się w nienawiść?

I która kończy się "incydentem w hangarze."

"Zostały tylko dziury i ciemne prostokąty-jedyny wciąż widoczny dowód najpiękniejszej przyjaźni, jaką Fanny kiedykolwiek widziała, a która teraz się skończyła."

Ale wszystko inne dopiero się zaczyna. Bo kiedy jedna przyjaźń się kończy, to zaczynają się inne.

Rozczarowane. 

Angelique, Morgane, Jasmine.

"Przysięga Rozczarowanych: obiecujemy pozostać przyjaciółkami na śmierć i życie, na dobre i na złe, pozostaniemy na zawsze solidarne, niezależnie od sytuacji, i zawsze będziemy się wspierać. Jesteśmy Rozczarowane."

Zajebiste dziewczyny😎💪💓

To, co lubię, czyli opowieść wtedy i teraz, które oczywiście wiele wyjaśniają, a cały dramat rozgrywa się na dwóch płaszczyznach.

A teraz prowokuje do cofnięcia się w przeszłość i finalnego rozwiązania całej sprawy, chociaż ma to swoją cenę, a prawda jest jeszcze bardziej szokująca niż śmierć.

Ale...

"Zawsze jest jakieś wyjście."

Świetnie przedstawione postaci, które żyją. Każda jest inna, a każda opowieść to inny dramat, urzekający swoją szczerością, ale też tajemniczością i pozorną obojętnością, ale też uporem i milczącym dążeniem do celu.

Nie gadaniem.

Action - to kocham.

"Szukam, która będzie mogła mi pomóc

Jestem z pokolenia rozczarowanych."

I KONSEKWENCJE.

SPRAWIEDLIWOŚĆ.

Urzekłą mnie narracja i atmosfera dorastania, dzieciństwa przedstawiona z różnych perspektyw: chwile pełnej radości i dziecięcej niewinności, nostalgiczne wspomnienia pięknie uchwycone swoją niepowtarzalnością i szczęśliwą beztroską.

"Aż dotąd nie tykałyśmy przeszłości. Przysięgi, zwierzenia z tamtych czasów pozostały nietknięte. Była to niepisana zasada: na wojnie Wszystkie chwyty dozwolone, oprócz zbezczeszczenia tych wspomnień. To, co nas łączyło, to pragnienie zachowania jedynych lat prawdziwego szczęścia, jakie zaznałyśmy-lat naszej przyjaźni."

Polecam zanurzyć się w tej świetnej historii, która pokazuje że każdy ma coś do ukrycia i pewne słowa które nie zostały wypowiedziane mogły wiele zmienić...

Autorka wskakuje na półkę ulubiona. Jestem bardzo pod wrażeniem tej powieści - w całości spójnej, mądrej, tragicznej, dramatycznej cudnie napisanej: to jest jedna z najpiękniejszych opowieści o przyjaźni jakie przeczytałam.

"... w naszej historii "my" zawsze było ważniejsze niż "ja."

MOJA OCENA: 9/10

PRZECZYTAJ FRAGMENT!

TU

***

„Cztery przyjaciółki: Angélique, która – Bóg mi świadkiem – nie była aniołkiem, Morgane – dziś uznano by ją za osobę z „dużym potencjałem”, Jasmine – w gazetach i raportach policyjnych współczująco przedstawiana jako „córka sprzątaczki”, oraz Sarah Leroy. Oczywiście nikomu nie trzeba przedstawiać Sarah Leroy, chyba że ostatnie dwadzieścia lat spędził, hibernując w igloo na Grenlandii”.

Normandia, rok 1990. Zaginięcie piętnastoletniej Sarah Leroy wstrząsnęło nie tylko spokojnym miasteczkiem Bouville-sur-Mer, ale i całą Francją. W każdym domu, w każdym bistro ludzie snuli własne teorie na temat tego, co tak naprawdę się wydarzyło.

Dwadzieścia lat później Fanny, obecnie dziennikarka, powraca do miejsca, gdzie rozegrała się tragedia, która naznaczyła jej młodość. Aby odkryć prawdę skrywaną przez miasteczko, musi stawić czoła własnym demonom. Bo historia Sarah splata się nierozerwalnie z jej własną, a także z losami trzech przyjaciółek, które nazywały siebie „Rozczarowanymi”.

Opowieść pachnąca pierwszymi papierosami i chlorem w lokalnym basenie, przypieczętowana przysięgami wiecznej przyjaźni, pierwszymi imprezami i najgłębszymi tajemnicami.